وای روانی شدم شمابگیدازدست این بچه من چیکارکنم بهش میگم گشنه ات میگه نه میگم برومسواک بزن بیابخوابیم میگه چرا بخوابیم میگم شب گریه جیغ که نمی‌خوام بخوابم نشسته تلوزیون نگاه می‌کنه بردمش حموم نمیزاره موهاشوببندم میترسم عرق کنه کولربزنه سرمابخوره چراغ روخاموش میکنم میگم بخوابیم جیغ میزنی نه روشن باشه بیداربمونیم

لجبازن مال منم بیداره ب هیچ صراطی مستقیم نیست

آخ یه حلمای اینجوریم من دارم

ماله منم همینه الانم درگیرم

دختر منم تا بیدار میشه میگه برنامه کودک یا گاهی گوشی میگیره ولی اصلا روز نمی‌خوابه شبم اینقدر صحبت می کنه تا دیگه خوابش میبره

جز مدارا هیچ نمیشه کرد

یه جورایی بچه ها با این رفتارها میخوان استقلال شون را نشون بدن. ما با آرامش و از در دوستی باید باهاشون وارد صحبت بشیم. هرچند واقعا همیشه هم نمیشه و سخته.
یکی از راهکارهای اینه که بهش انتخاب محدود بده مثلا گزینه های محدود دوتایی. مثلا ازش بپرس موهاتو دوست داری با کش ببندم یا با کلیپس؟
اون توی انتخاب حس استقلال میکنه مادر هم به هدفش میرسه

روزم که نخوابیده