سلاام دوستان صبح بخیر. من خیلی عذاب وجدان دارم احساسرمیکنم همه بچه هاشون گذاشتم مهد، کلاس فقط منم نذاشتم. اخه هبچی به ما نزدیک نیست فقط یه سرای محله اس اونم یه روز بردم دخترمو دوساعت موند فقط یک دونه بچه بود اونم بچه خودمربی نسیتا بزرگتر بود من دوست دارم مهد یاحالا هر کلاسی که هست چند تا بچه باشه اموزش داشته باشه. پرس وجو کردم چیزی که متاسب دخترم باشه نیست پیش ۱ هست که اونم ۲۹ ملیون هزینه میخواد که واقعنا نمیتونم پرسیدم میگن پیش دبستانی اصلنا واجب نیست حالا شاید پیش ۲ مناسب باشه اما پیش ۱نه خیلی دوست دارم ببرمش مهد یا کلاس ولی خب سمت خونمون نیست بلاخره باید نزدیک باشه ادم پیاده بره وبیاد شماها بچه هاتون گذاشتید یا میخواید بزارید؟

پسر من مهد میره. ماهانه ۳۷۰۰ میدم نزدیکه ده دقیقه اینا راهشه پیاده میریم میایم همسرم بودنی با ماشین میبریم میاریم

کجای تهرانی عزیزم

منم همینطور تنها نیستی

منم جایی نفرستادم دخترم وابسته اس دوس دارم خودش بگه فعلا نمبخام درگیر این چیزا شه هیچ خبری نیست اول و اخر همچیز یاد میگیرن ناراحتی نداره

سلام منم هیچ جا نمیفرستم با این که همه چی اینجا نزدیکه خودم دوست ندارم بفرستم چون هنوز بچه است

تو چقدر منی. منم بچه هامو هیچ جایی نفرستادم چون تو روستام از همه چی هم دورم. حتی پیش دبستانی نداره. فقط کنار مسجد روستامون یه خانومه به بچه ها درس میده که اونم فقط بچه های ۶ سالو میگیره که حکم پیش دبستانی میشه براشون. پسرمو باید پاییز بفرستم همونجا چون دیگه هیچی نداره اینجا و سال بعد باید کلاس اول بره. میبینم بچه های مردم باشگاه میرن کلاسای مختلف . دلم برای بچه هام میسوزه که اینقدر از همه عقبن. ما بخاطر مادرشوهر پدرشوهر تو روستاییم‌ کلا