وای جدیدا پسرم خیلیییی شیطون شده ...همش هم از من اویزونه
این حجم از وابستگی رو درک نمیکنم ...هم‌ میرم سرویس بهداشتی میاد پشت در انقدر گریه میکنه ک نگوووو
یعنی تا میبینه نیستم بچم زار میزنه🥺وقتی هم ک هستم همش میاد از پاهام اویزون میشه انقدر میکشه شلوارم میوفته پایین😐😂💖اصن قبلا اینجوری نبودا الان همش چشمش ب منه
البته با باباشم‌همین مدلیه ولی کمتر😂
هی میخواد کنارش بشینم بغلش کنم بازی کنم
ب زور ب کارام میرسم
بیاین بگین ک همدردیم😞😂و اینکه راهکارم دارین بگین
من تنها کاری ک انجام میدم میزارمش تو روروئک تا یکم راحت بشم

عزیزم منم همینجوریم سه روز فرش هامو شستم میخوام دور برم رو تمیز کنم یکسره آویزونمه مجبورم شب کار کنم تا شوهرم نگهش داره

به نام خدا


من میزارم جلو تلوزیون

میدونم بده الان براش
ولی خو چاره ندارم
وگرنه ی سرویس هم نمیتونم برم

همه بچه ها همینن بعد یه سالگی وابستگیشون کم میشه و به بابا ها میچسبن😅

براااای منم همینه..اگه کنارش بشینم با وسایلاش بازی میکنه همینکه پاشم دنبالم میاد اویزون میشه ازم ..حالا برای من اصلا تو روروئک نمیمونه ..سرویسم باید هروقت خوابه برم

وای دختر منم همینه یعنی باید فقط در معرض دیدش باشم

عزیزم من با خودم میبرمش داخل سرویس
چاره دیگه ای ندارم 🤣😂فقط تو اون حالت گریه نمیکنه در غیر این صورت یه لحظه ام ساکت نمیمونه

شروع اضطراب جداییه حالا حالا هم ادامه داره خدا قوت پیشاپیش