یه درد و دل و شاید سوال یکم مسخره...
من خیلی گریه میکنم. دوهفتست که خیلی بیشتر شده. تقریبا روزی ۶،۷ ساعت. طوری که اواخر شب دیگه انگار دارم از حال میرم. چندسال فلوکسیتین مصرف میکردم و الان بخاطر بارداری قطع کردم. هم بخاطر این ممکنه باشه هم بخاطر نوسانات هورمونی و مسائل شخصی.
خیلی دلم‌ میخواد اینطوری نباشه. می ترسم از اینکه وقتی بعد اینهمه سختی مثبت شده اینهمه گریه رو بچم اثر بذاره. ولی نمیتونم کنترلش کنم...

ببین من اسنترا میخوردم
از قبل انتقال تا ماه پنجم
دکتر بهم داد
گفت دارویی که از بند ناف رد نمیشه و رو جنین اثر نداره
بعد کم کم قطع کردم
اول روز درمیون ، بعد دو روز در میون و همینجور تا قطع کردم
ماها بخاطر شرایط ناباروری و سابقه سقط و کلی داروی هورمونی خیلی تحت فشاریم

نکن خواهر با خودت صحبت کن که من بخاطر بچم باید تحمل کنم و از هر گونه استرس و نگرانی خودتو دور کن نزار خدای نکرده یک عمر پشیمون بشی

تو بارداری عادیه اما ۶ساعت عادی نیست اصلا اون بچه گناه داره بعدا متشنج میشه

عزیزم بنظرت ای وی اف سخته؟

نگران نباش بچه الان‌گریه تورو متوجه نمیشه و اینکه قطعا بخاطر قطع مصرف داروته برو پیش روانپزشک داروی جایگزین بهت بده

سعی کن بروی تو اجتماع خودت سرگرم کنی تنها نباشی

عزیزم من خودم فلوکستین میخورم از دکترم که پرسیدم گفت اگه باردار شدی مشکلی نیست ادامه بده

شایدافسرده شدی یه چندروزی ازخونت بروبیرون اب هوات عوض بشه باگریه که چیزی درست نمیشه

عزیزم میتونی با هوش مصنوعی حرف بزنی
شاید بتونه کمکت کنه

هورمون های بارداری من حتی کلیپ تو اینستا میبینم بغضی میشم

با دکترت در میون بزار ناراحتی زیاد خوب نیست برای حال روح و جسمت تأثیر میذاره