امروز از اون روزایی بود که واقعاً کم آوردم…
بچه نوپا داشتن سخته؛ از صبح تا شب بدو بدو و آخر شب فقط دلت می‌خواد یه گوشه بشینی و نفس بکشی… 😮‍💨
ولی وقتی خوابید، رفتم نگاش کردم و با خودم گفتم: «خدایا شکرت که سختیِ من، داشتنِ این بچه‌ست.» 🤍
مادری عجیبه… همون بچه‌ای که خسته‌ات می‌کنه، با یه لبخندش دوباره جون می‌گیری. 🥹
فقط یه سؤال از مامانا : هم این روزا این حس دوگانه‌ی «دیگه نمی‌کشم 😭» و «خدایا شکرت که دارمش 🥹» رو با هم تجربه می‌کنید؟😭❤️

اره واقعاهم خیلی خیلی سخته وافسرده شدم هم شیرین ومیمیرم براش

آره واقعا اگه کمک نداشته باشی سخت تره
البته کمک هم داشته باشی بازم سخته
چون در هرصورت مسئول اول بچه خودتی
پسر منم در چسبنده ترین و جیغ جیغو ترین و بدخواب ترین حالت ممکن خودشه این روزا😂
غذا خوردنش هم که بیشتر شبیه کشتی گرفتم و مسی پلی و کثیف کاریه
روزی ۱۰ بار جارو و طی بکشم کمه
ولی عاشقشم 🥲 بوی تنش زنده م میکنه
خدا به همه مامانا قوت بده کم نیارن
خدا همه بچه هارو واسه مامان باباهاشون حفظ کنه

منم دقیقاا انقد نق میزنه فروپاشی روانی ام دارم داغون میشه اعصابم باز از یک ور میگم خدایا شکرت ناشکری نباشه

اره دقیقا
فکنم همه مادرای گهواره این حس دوگانه رو دارن اصلا مگ میشه نداشت
اگ نداشت طبیعی نیست🤣😩

دقیقا ی همچین حسی داشتم ک الان ی پست گذاشتم و توش خودمو خالی کردم یکم

وای منم الان دقیقاً دلم میخواد بشینم گریه کنم بس که اذیتم میکنه غر میزنه دیگه از حرصمو خالی کردم سر شوهرم واقعاً کم آوردم

منم کم اوردم

اره روزی هزار بار به فروپاشی روانی میرسم
بعد دوباره میگم خدایا شکرتتتت
پسر من یک ثانیه هم نمیشینه
خیلی خستم خیلی خیلیییییی
یکی از ارزوهام اینه یکم بشینم فقط همین 🥲

آره هرروز 😅 خصوصا که امروز با وجود مریضی دست تنها بهش رسیدگی کردم، خیلی سخت گذشت