و کنی که امشبم نرفتم خونم‌موندم خونه مادرم بچم‌بهونه میکرذ ترسیدم‌نتونم نگهش دارم چرا انقدر میترسم از پسش برنیام

چرا می‌ترسی خب تاکی میخوای بترسی 🙃

واس منم سخت بود بچه اول هیچی نمیدونستم بچم گریه میکرد دستو پامو گم میکردم کلا مامانم نگه میداشت یک ماه اومدم خونه خودم کم کم عادت کردم گریه میکرد سعی میکردم اروم باشم نترسم خودمو گم نکنم زنگ مززدم مامانم بهم میگفت چکار کنم کم کم خوب شد الان بچه گریه کنه خودم ارومش میکنم تو هم عادت میکنی فقط اولیل یکم سخته بعدش عادت میکنی خوب میشه

عزیزم باید به ترست غلبه کنی من بااینکه بچه دومم بود ولی تاسه ماهگی خواهرم حموم میکرد همینکه اومدم خونم خودم حمومش کردم همش باخودم میگم چرا نمیتونستم هرچقد کارای ادمو یکی دیگه بکنه بیشتر میترسه و تنبل تر میشه به خودت بگو میتونم ازعهدش بربیام

اتفاقا من دوس دارم همش خونه خودم باشم، کلا دست تنها بودم و از پسش براومدم
چون مامانم شاغله و فقط همون ۱۲ روز اول پیشم بود و بعدش کلا تنها🫠

که چی بلاخره که باید برگردی یروز هرچقدر بیشتر خودت بترسونی همون قدر نمیتونی انجام بدی دیگه

ای خدا اینحور خیلی برای خودت سخت وبه خودت تلقین‌میکنی ک ضعیفی

تقریبا یکی دوشب میرم خونم باز میام

۴ ماهه خونه مامانتی؟