شمام وقتی بچهاتون کار اشتباه میکنن...قهرمیکنین باهاشون.بعد کی اشتی میکنین..پسرمن هفتسالشه

نه قهرم بکنم درحد چند ثانیه هستش معذرت خواهی ویکنن

قهر بدترین تنبیه عاطفیه، تروخدا نکن
یه کم در موردش تحقیق کن ببین داری چه بلایی به سرش میاری..

من این اخلاق و دارم کلا حرف نمیزنم قهر میکنم
تا حد زیادی تلاش کردم اینکارو نکنم یا اینکه طولانی نشه
امیدوارم انقدر پخته بشم ک مقابل بچه م یک دقیقه هم اینکارو نکنم
خیلی اخلاق بدیه، بنظرم خیلی تاثیر بدی رو بچه میذاره

به نظرم قهر نکن باهاش چون قهر کردن رو یاد میگیره ،، باهاش صحبت کن بگو فلان کارت یا رفتارت خوب نیست ولی خودت خیلی خوبی ، براش با یه آزمایش نشون بده ، الان این به ذهنم رسید که دارم مینویسم نمیدونم چقدر میتونه کارساز باشه
مثلا یه لیوان آب تمیز بهش نشون بده بگو ببین چه خوبه وقتی تشنه ای دوست داری آب بخوری ، اما اگه الان تو آب گِل بریزیم دوست داری بازم بخوری بازم ابو دوست داری ..اینطوری براش مثال بزن که درک کنه یعنی چی رفتارش رو دوست نداری اما خودشو دوست داری ، ضمن اینکه باید بهش فرصت هم بدی

۱۱ ساله هیچوقت باهاش قهر نکردم دگ میشه تصور کرد ی پسر بچه تا ۱۱ سال بشه چقدر هااذیت کرده امااصلا نتونستم هیچوقت قهرکنم باهاش و روزگار همینجوری گذشته بااشتباهاتش و کارهای درستش بزرگ شد الان اقا شده خطاازش زیاد سر نمیزنه