مامانا دارم کلافه میشم یه مدتیه دخترم خیلی لجباز شده هر کس بیاد خونمون گریه میکنه نره خونشون باید بمونه اینجا یا اگه میره منم باهاش برم تازگیا یاد گرفته از بچه همسایه موقع نق زدن گریه کردن پا بکوبه زمین و فقط نق بزنه دریغ از یه قطره اشک یا میره خونه مادرشوهرم یا هر کس دیگه نمیاد خونه بریم دنبالش میگه نمیام از طرفیم اطرافیان تو این کاراش مقصرن مخصوصا مادرشوهرم از سر دلسوزی وقتی گریه میکنه اون طرفشو میگیره میگه بزار بمونه از این حرفا نمیدونم مشکل از من بچه چرا میخواد از ما دور باشه ما رو نمیخواد از طرفیم میگم بزار یک شب بمونه قشنگ دلش تنگ ما شد بیاریمش ولی میترسم بیشتر عادت کنه کلن خونه نیاد مثلا دیروز ساعت ۱۲ ظهر رفته خونه مادرشوهرم شب ساعت ۹ رفتیم دنبالش بازم میگفت نمیاد من دیگه نمیکشم یعنی با کارایی که ساحل میکنه کلن از بچه دوم متنفر شدم کلن از بچه بدم میاد اطرافیان میگن شاید چون تنهاست اینجوریه بچه بیاری خوب میشه

ازمن به شما نصیحت به هیچ وجه جایی نزارین یا عادت میکنه یا چیزایی یاد میگیره که نباید رودربایسی دارین باباش نزاره هیچ جا حتی خونه مادر خودتون حالا یه صبح تا عصری اونم کسی نباشه که اعتماد بنفس بچتون خرد شهیا هر اتفاق دیگه ای بچه بدون مادرو پدر ارجشو از دست میده

دوره ای هست
ولی نزار عادت کنه مواظب روانش هم باش
سعی کن خونه خودتون جذاب تر مهیج تر خوشمزه تر از خونههای دیگ حتی مادر بزرگ مهربووونش باشه

به نظر من نزار بمونه

امیدوار شدم میگید یه دورس میگذره

ووای پسر منم همینجوری..اخر یه شب گفتیم بزار خونه مامان بمونه شاید دلش تنگ شد ..ولی بلز شبای دیگه م همین درخواست داشت...همه کارای ک دخترتون میکنه جز پا به زمین کوبیدن پسر منم داره...

دختر منم همینجوریه تا وقتی خوابش نگیره کلا مامان نمی‌شناسه تا ۴ سالگی لجبازن همشون

من ب پسرم گوشی میدم بازی میکنه حواسش پرت میشه یواشکی میرن

یه دوره ای بچه‌ها اینطوری میشن پسر منم از خونه خودمون فراریه ولی من میارمش خونه

پسر من هم الان یک ماهی اینجوری است خونه پدر شوهرم بریم نمیاد ولی من به زور میارم بهش گفتم فقط با مامان باید بمونی تو نزار بمونه گریه کرد اشکالی نداره

سلام مثل پسر من این یک دوره است نگران نباش