سلام مامانای زحمت کش
۲ سال از اولین شبی که در آغوش گرفتمش گذشت
باورم نمیشه از پس چه روزایی براومدم و ادامه دادم
جنگیدن با افسردگی کنار اومدن با بیخوابی (که البته هنوز هم ادامه داره)
من اصلا اصلا آدم صبوری نیستم
ولی الان مجبورم باشم ....
سخت گذشت ولی ارزشمند بود برای دیدن این صحنه برای دیدن لبخندش برای گوش دادن به شیرین زبونیاش ...
خدایا شکرت
دامن همه‌ی منتظرارو سبز کن خدا

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط