هرچی به تولد دخترم نزدیک میشم و هی بزرگ بزرگتر میشه دلم میگیره که دیگه این دوران تجربه نمیکنم باهاش روزی ی بار گریه میکنم برا این روزا و بزرگ شدنش هم خوشحالم هم ناراحت ی روزی اینقدر بزرگ میشی مادر که دیگه ت بغلم جا نمیشی ولی اینو بدون تو بازم همون دختر کوچولوی منی

من از این لحظات که میگذرم بزرگ شدنشو میبینم حس قهرمانی میکنم

منم هم خوشحالم هم ناراحت🥺گاهی میگم چند سال بعد دوباره یه بچه میارم باز به خودم میگم همین دوتا بسه بشین سرجات😅اما داشتن نوزاد تو خونه یه انگیزه است برای زنپگی با وجود همه سختی ها

دقیقا دلم برا روزای اولش ی ذرع شده

دقیقا این حسو من هر لحظه دارم با وجود تمام سختیاش دوست دارم همیشه انقدی بمونه