من بابت این بارداریم خیلی منفی نگر شدم
همش چیزای چرت وپرت به سرم میزنه فکرای مزخرف میکنم خدای نکرده به پایان نرسیدن بارداریم
یا به هوش نیومدن از عمل کلا خیلی میترسم برای این زایمانم نمیدونم چرااینجور شدم اینهمه فکرای منفی میکنم شبا با گریه میخوابم مبادا بچمو نبینم یا پسرم وتنهابزارم کلا حالم ازاین فکرام بهم میخوره
اینسری هورمونام خیلی به شدت بهم ریخته چی میتونه آرومم کنه به شدت نیاز به آرامبخش دارم

خوب اینطوری که تو داری فکر میکنی فکرای چرت پرت میکنی این خودش کاملا سمه استرس واسه بچه ضرر داری و تو داری ظلم میکنی در حق بچت
توکلت به خدا باشه

وای منم این بارداری رسما نابودم کرده هورمونا رسمااااا داغونم کردن حالا من ی مدل افکار دیگه دارم برعکس تو میگم کاش بمیرم راحت بشن بقیه از دستم همسرم مثلا خس میکنم خیلی اذیت میکنم بقیه رو یا همش ترس از دست دادن همسرمو دارم و‌هزارتاااااا فکر مسخره دیگه

پسر من انقدددددر ب من وابسته بود ک شبا هر یک ربع شیر میخواست بعد فک کن اولین جنگ ک شروع شد جنگ 12روزه ...من یک روز قبل آتش بس زایمان کردم از استرس دوهفته زودتر...
اما خب نصیحتم اینه ک ب چیزای مثبت فک کن و اینک پسرتو روز زایمان کنار کسی بذار ک بعد از خودت خیلی باهاش جوره و خوراکی مورد علاقه ش و بازی و...مورد علاقه ش...نگران نباش راحتتر از این حرفا میگذره

منم اینطوریم همش میگم اگه من بمیرم چی ؟ اگه من بستری بشم بیمارستان بچم چی ؟ شبا می‌شینم تا صبح گریه میکنم چطوری تنهاش بزارم برم زایمان 🤦🤦

انشالله که هیچ اتفاق بدی نمیوفته نگران نباش

طبیعیه خواهر منم اینطوری بود دیروز زایمان کرد امروز خوبه