من موقع شیردهی هم حس خوبی داشتم یعنی احساس وظیفه و مسئولیت میکردم هم حس بدی داشتم وقتی شیر دادنم طولانی میشد اعصابم بهم می‌ریخت شیرم هم کم بود بچه کلافه میشد جدا از اون احساس می‌کردم کل لباسام و هیکلم بو شیر میده لباسام همش لکه بود
تا اینکه بچم خودش انتخاب کرد شیرخشک رو ادامه بده و وقتی میخواستم شیر خودمو بدم جیغ و گریه شدید میکرد
لطفا قضاوت نکنین اما واقعا الان حس خوبی هم به خودم هم به بچم دارم آرامش دارم عصبی و کلافه نبستم
تو بغلم میگیرم بهش شیر میدم اونم تو چشام نگاه میکنه و می‌خوابه
با خودم میگم کاش به حرفای اطرافیانم گوش نمی‌دادم و از همون اول کامل شیر خشک میدادم و اینقدر دهن خودمو بچم سرویس نمیکردم
مادرشوهرم هنوزم که هنوزه میگه کاش ولش نمیکردی گشنش میذاشتی می‌خورد بالاخره 😐😑

هر کس خودش حق انتخاب داره ، من اصلا به خودم نمی‌دیدم بتونم نصف شب بلند شم شیرخشک درست کنم و بعلاوه یسری دلایل دیگه شیرخودمو دادم اما خیلی ها با شیرخشک راحت ترن و حرفی توش نیس

وقتی عادت کنی به شیر دادن حسی بدی پیدا میکنی بخوای شیر خشک بدی انگار داری کم کاری میکنی در حق بچه ولی بعضیا مجبورن که اینکار رو بکن و شیر بدن اصلا کار اشتباهی نیست ولی شیردهی بنظرم خیلی ‌لذت بخشه حالا بچه که بزرگتر میشه برای شیر خوردن شیطنت میکنه کارای باحالی میکنه حال و هواش قشنگه ولی وابستگی مادر و فرزند رو بشدت زیاد میکنه

مهم اینه مادر حس خوبی داشته باشه بهترین کارو کردی

عزیزم راحتی خودتو بچه ات مهمه به حرفای بقیه گوش نده بچه ات به یه مادر سالم و‌شاد نیاز داره

مامانا من بچم شیرخشک میخوره چندروزیه تو بیداری شیر نمیخوره و بی قراری میکنه تا نیمه خاب که میشه شیشه بهش میدم چکار کنم؟
نیم ساعت باهاش سروکله میزنم اگر هوشیار باشه نمیخوره خاب عمیق هم باشه نمیخوره فقط نمیمه خاب باشه بزور میخوره

خوب کردی والا

بابا به کسی چه مربوط که بچه آدم شیر خشک بخوره یا نه هر کی یه جور راحته مهم راحتی شما و بچه ات بزار هرکس هر فکری میخواد بکنه به درک والا
من نمی‌دونم چرا بقیه فکر میکنن مادر بچه دلسوز بچه اش نیست و انگاری مامان اولیا هستیم هیچی حالیمون نیست بخدا این جوریم نیست
من خودم تا یه کاری میکنم یا یه چیزی میگم اطرافیان میگن وای فلان و بهمان ما هم بچه بزرگ کردیم این جوری که تو میگی غلطه ما درست میگیم
واقعا آدم رو را ناراحت و خسته میکنن اصلا درک و شعور ندارن که مامان اولیا کلی زحمت میکشند تجربه ایشون کم هست ولی به دنبال مسائل علمی و درست برای بزرگ کردن بچه هستن

من خیلی پافشاری کردم شیرخودم رو بخوره بچم می‌خورد ولی نکو شیرم به خاطر افسردگیم کم شد همون ماه اول که دکتر گفت شیرخشک بدم
اوایل خیلی گریه کردم که چرا اینطوری شد ولی الان میگم اگه کلا شیرخودم بودم واقعا از نظر جسمی و روحی از بین میرفتم البته کم قضاوت نشدم ولی خب خدا تو کاسه همشون میزاره

بهترین کار کردی منم اشتباه کردم الان بزرگ شده هم سینه میخواد هم شیر خشک سینه نمی‌خورد راه میرفتم تا بخوره الان خیلی اذیتم