من خیلی به بچم وابسته شدم خیلیی ی ثانیه نمیتونم نبینمش
من چی چسبوندم ب خودم
شما هم همینین؟؟میترسم ی زخم کوچیک بشه جاییش هیچ جا نمیزارمش پیش هیچکی فقط خودم

سلام خوبی عزیزم
میگم تهران هستی نینی تون همسن آوان هستش لباس مجلسی یا اسپرت نداری واسه دخترم خیلی یهویی عروسی دعوت شدیم حالا اگه داشتی بهم قرض بده

نه اصلا

فکر میکنم همه مادرا همینن
من جوریم اینجور بگم آب میدم بهش بخوره
صورتشو حین آب خوردن میبوسم
کوجیکتر بود پاهاشو وقتی داشت آب میخورد میبوسیدم
تو ی بغلم میگیرمش لقمه لقمه غذا میزارم دهنش
شیر میدادم انقدر نگاهش میکردم تا گردن درد بگیرم
چرت روزانشو زیر سینه تو بغلم بود زمین نمیزاشتمش
ولی اینا دلیل نمیشه انقدر به خودم وابستش کنم که پس فردا اضطراب جدایی بگیره
البته بگم پیش هیچکی جز پدرش نزاشتم
ولی تنهایی میزارم ببرش بیرون
علیرقم تمام ترس هایی که دارم

همه بچه هامون برامون عزیزه

نه به این شدت نیستم

شبا بیدارم بالاسرش ببینم نفس می‌کشه در این حدم

من بدتر