بچه اولم خداخواسته بود الان تو فکر دومیم ولی ته دلم همون ترسای قبلی هست...
یادمه سر بچه اولم تا حرف بچه میشد قهرمیکردم 😐😂اصلا حس میکردم لایق مامان شدن نیستم،هرچند هنوزم این حس رو دارم خیلی جاها برای دخترم کم گذاشتم🥲ولی تجربیات دوستان رو خوندم انگاری همچینم بچه دوم بد نیست و میخوام زودتر اقدام کنم که باهم بزرگ شن🦦
ولی بازم باخودم کلنجار میرم نکنه برای یکیشون کم بذارم یا یکیو بیشتر از اون یکی دیگه دوست داشته باشم😮‍💨
یک موضوع دیگه هم هست مشکوک به پنیک هستم ...در طی بارداری بد نیست؟ضرری به جنین نمیرسه؟
یک چیز دیگه میخوام هرچی درد و مریضی دارما برم دکتر بفهمم مامانم میگه نرو الان نمیدونی وقتی بفهمی حرص میخوری کاری از دستت برنمیاد😐حالا به حرف مامانم که نمیکنم میخوام از شصت پام تا موهای سرم رو بررسی کنم کمبودی چیزی تو بدنم هست بدونم حداقل اگه مُردنیم بچه دیگه نیارم یکی بی مادر باشه بهتر از دوتا بی مادره😐
دکتر چی برم؟؟

مهدیه چه دلی داری بعدم مگه درس نمی خونی باز باردار بشی که نمی تونی

دخترم اخه چرا انقدر ب خودت سخت میگیری من وقتی از همه چی خسته م و نا امید فقط ب خدا توکل می کنم وقتی خدا حواسش بهت باشه دیگ چیزی مهم نیس توام خدارو داری پس نگران هیچ چیز نباش

من خودم هم گاهی وقتا بهش فکر میکنم میگم یکی دیگه بیارم باهم بزرگ بشن، ولی میترسم مستاجرم سخته با دوتا بچه 🥲🫠

برو دکتر برات چکاپ بنویسه ،انشاالله مشکلی نداری یکی دیگه بیاری با هم بزرگ بشن،دخترت 2سالش شده؟