مامانا کیا شرایط منو دارن
من کرمان غریبم و منو همسرم کسی رو کرمان نداریم
خودم اصالت لرستان هستم ولی خوب پنج سالی میشه که کرمان
واقعا بچم احساس میکنم افسرده شده
نه کسی میاد نه ما جای داریم بریم
میبرمش پارک یه سری آدم بی فرهنگ با بچه های مریضشون میان تو پارک و دیگه جرعت نمیکنم ببرمش
به نظرتون چطور سرگرمش کنم بازی کردن هم براش تکرایه
دلم گرفته بچه تو این سن واقعا باید بچه ببینه آدم ببینه ما کلا تو خونه ایم
بگید تنها نیستم 😭
کیا شرایطشون مثل کنه
من ۱۰۰۰کیلومتر دورم تقریبا ۱۵ساعت😭

عزیزم برو جاهای دیدنی رو ببین بچتو ببر پارک خانه بازی هرچند هیچی جای خانواده رو نمیگیره خیلی سخته تو شهر غریب زندگی کردن ولی بازم خوبه بری پارکی گردشی جایی حال و هوات عوض میشه
برو ماهان دور بزن با همسرت برو باغ شاهزاده تله کابین جنگل کرمان مال برج اول بازار میدان غذا هم حال هوای خودت عوض میشه هم بچت

ما پارک داریم ساحلی وسایل بازی نداره بیشتر چمنه و سمت رود خونس شما اونجا اگه پارک دارید چمن باشه ببرش پیاده روی کنید بدو بدو کنه توپ ببر بازی کنه همون فضای باز براش خیلی خوبه یا ببرش کافه براش کیک و شیر بگیر هم بخوره هم فضاش جالبه براش یا خانه بازی ببر جای خوب و تمیز

ببر خانه بازی، همون پارک هم خوبه حساس نباش بچه باید با بچه ها بازی کنه نمیشه ک حبسش کنیم همیشه یکی دور و بر مریضه کنار اونا نذار بره ولی تو محیط ک میتونه باشه

دوست پداکن. کجامیشینی

منم چندبار بچم بردم پارک چن تا بی تربیت حرف های زشت میزدن و دیگه اون پارک نرفتم و یه پارک خلوت پیدا کردم و شب ها از نه شب تا ده شب بچه هام میبرم

با همسایه ها دوست شو رفت و امد کن
من خالم تو شهرشون دوتاخواهراش هستن اونارو کنار گذاشته کنار باهمسایه ها رفت و امد میکنه