۷ پاسخ

انقدر بچه شیرینه حتی همسرت بهش محبت میکنه شما خودتم خوشحال میشی
اوایل بچه بهت خیلی نیاز داره باید کنارش باشی به مرور که بزرگتر شد دوباره زندگی روتین قبل رو میگیره این زمان شاید سخت بگذره امر خیلی زود میگذره جوری که دلت تنگ میشه برا روزهای نوزادیش اینا

اسکیت اینا میشه مثلا وقتی بچت دوساله اینا شد
اما سفر دوستانه فکر نکنم
خودت طاقت نمیاری از بچت دور باشی
و اینکه خودا انتخاب میکنی از این مامان هایی باشی که همه وقتشون بچه و به خودشون و تفریحات نیمرسن
یا بتونی تعادل حفظ کتی

دو سال اول خیلی سخته،مخصوصا اگه شیر خودت رو بدی
ولی بعدش عالی میشه
من الان تازه دارم لذت مادر شدن رو میفهمم،پسر حرف میزنه،یه سری کاراش رو خودش انجام میده،مستقل تر شده و من آزادتر شدم
خودت رو آماده کن که اوایل بچه داری باید از خودت و خواسته هات بزنی🤷🏻‍♀️تا بچه مستقل بشه
البته من تو شهر غریبم و دست تنهام،اگه مادرم و خانواده ام پیشم بودن شاید انقدر سخت نمیگذشت دو سال اول با اینکه همسرمم خیلی خیلی کمک میکنه و همراهه
ولی الان که پسرم دو سال و ۵ ماهش شده خیلی زندگی بهتر شده👍

اگه کمکی داشته باشی و همسرت همراهت باشه همه اینارو میتونی داشته باشی مثل قبل

اتفاقا من احساس میکنم نی نی بیاد همسرم بیشتر وابسته خونمون بشه
خیلی دوسم داره ها ولی احساس میکنم ببشتر خانواده دوست تر میشه
تازه اولویتش به نظرم از مادر پدر میاد روی بچه و مادر بچش😅

اونا رو در خواب میبینی عزیزم 🤣😂

وای من ازوقتی حامله شدم انقد ب این چیزا فک کردم ازبچه اوردن پشیمون شدم

سوال های مرتبط