سلام مامانا . ی وقتایی ک پسرم تنهایی مشغول بازی میشه ناراحت میشم ک انرژی و حوصله بازی کردن باهاش رو ندارم و عذاب وجدان میگیرم. ی وقتایی اونقدر خسته میشم از کارای روزمره و انرژی ک برای خورد و خوراک و تمیز کاریشو اینا میذارم خب واقعا دیگه خسته میشم باهاش بازی نمیکنم . نگران این میشم ک ی وقت بچم از لحاظ عاطفی و روحی بهش آسیب وارد نشده باشه یا اینکه از لحتظ هوشی باهوش نشه چون بازی کردن و ارتباط بیشتر با بچه باعث هوش و اجتماعی بودنش میشه . مامان جان نمیدونم ب اندازه کافی برات خوب هستم یا نه اما بدون ک خیلی دوست دارم بیشتر از هر چیز و هر کسی . پسر گلم 😍❤️

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط