سوال:سلام 😭
خوبید خانوما کسی اینجا هست که شهر غریبی رفته باشه با بچه کوچیک چجوری دوام میارین من اینجا هیچکسو ندارم دارم دق میکنم تنهایی همش تو زندان ۶۵متری دارم زندگی میکنم دلم برا بچم میسوزه چشمش به یک بچه نمیفتادع 😭😭😭😭

عزیزم منم شهر دورم ولی راضیم چون شهر خودمون که میریم همش فتنه و فضولی خونواده شوهر و فامیلو دارم. حالم بهم میخوره. الان چهار ماهه نرفتم‌ . اینجا دوست شوهرم و یکی دو تا فامیل بی حاشیه هست که رفت و اومد داریم بچمم میبرم بیرون ببینه بچه های دیگه رو. اینجوری خیلی آرامشمون بیشترع

سخته ولی عادت می کنی بچرو ببر خانه بازی و...
هر روز دخترم و می برم پارک بچه ها رو ببینه
خودمن دوست پیدا کردم

دوست یا همسایه خوب پیدا کن رفت و آمد کنید یا مثلا با همکار های همسرت.
تنهایی واقعا آدمو کلافه میکنه منم تحمل غربت ندارم.
کلاس مادر و کودک برو اونجا دوست پیدا کن

عزیزم به همسرت بگو دلم گرفته هر وقت سر کار نبود بگو ببرد بیرون جاهای دیدنی بعد خودت بیرون برو کم کم عادت میکنی منم همین طور بود بعد از چند سال عادت کردم جایی بروم دلم برای خونم تنگ میشه کوچولوتو لباس مناسب بپوش چون فصل سرماست
کدوم شهری

ببر بیرونپارک خانه بازی اونجا با مامانای دیگع هم صحبت شو دوست پیدا کن

کاش منم مثل تو از عالم و آدم به دور بودم

ده سال دور از خانواده

اره من توخونه 55 متری ام. کسیو ندارم. همش توخونه

اره من
بابچم میرم پارک بعضی روزا بیرون و اینا ولی داره سرد میشه هوا دیگ یجوری توخونه سرگرمش میکنم بیشتر

آره من پنج سال همینجوری زندگی کردم همش میرفتیم پارک و کلاسای مادر وکودک

چرا چشمش به یه بچه نمفته