فکر کنم‌باید برم دکتر اعصاب و روان
واقعا دیوونه شدم از دست کارای پسرم دائم رو اعصابه با هر قدمی که برمی‌داره یه گندی میزنه همه چیو داغون کرده وسایلای خونه رو نمیدونم کجا بذارم همه چی شلخته یا گذاشتم رو یخچال یا رو کابینت یا تو کابینت های بالا ک دردسترس نباشه دیگه واقعا جا ندارم خیلی رو مخمه خیییییلی روح و روانم بهم ریخته دائم سرش داد میزنم گریه میکنم نمیخوااابه شوهر بی وجدانم دائم سرش تو گوشیه اصلا نگهش نمیداره باهاش بازی نمیکنه از اون عصبانی میشم سر بچم داد میزنم خدا منو ببخشه
دیگه کلافه شدم واقعا نمیکشم

اینجوری داره دنیارو کشف میکنه چندسالی صبور باش از شلوغ کاری بچت اذیت نشو و بذار کار خودشو بکنه فقط وسایل خطرناک و از جلو دستش بردار بعد ببین بچه بزرگ شد چه بچه ی باهوش و بااعتماد به نفسی میشه

بچه ات بگو بابایی اومد باهات بازی کنه و بابایی فلان کار انجام بده برات کم کم وابسته شوهرت کن تا از تو دور بشه مجبوره نگهش داره یک تایم بذار هردوتاشون برن خانه بازی اینجوری یکم ارامش داری

پسر منم همینجوره خیلی اذیت میکنه دیگه یه موقعی میشه سرش داد میزنم بعدش خودم پشیمون میشم ولی باز آقام از سرکار بیاد میدم بهش پسرم و میگم یکم تو باهاش بازی کن سرگرمش کن من واقعا دیگه اعصابم نمی‌کشه خسته شدم
اونم کوتاهی نمیکنه باهاش بازی میکنه میبرش تو کوچه با دوچرخه اش بازی میکنه

وای من کم یارم داد میزنم بعضی وقتا کنترلمو از دست میدم میزنم یدونه بعد میشینم گریع میکنم

پسر منم همینه ولی من سعی میکنم آروم باشم

عزیزم در مورد وسایل خونه نگران نباش
همه بچه ها همینن ما باید محیط رو براشون امن کنیم .اصلا هم به حرف بقیه اهمیت نده
من تمام خونه ام شده مسجد
چهار تا ظرف درست و حسابی جلو دست ندارم که کسی اومد استفاده کنم .
اما همه اینا فدای سرشون
بذار بگن شلخته ام .مهم اینه پسرم راحت تو خونه بچرخع .
شمام جمع کن حتی شده بذار تو کارتن و بردار .اما در مورد شوهرت باید ازش بخوای
بسپارش بهش و به کار خودت برس .بگو نگهش دار
سعی کن بچه ات رو وابسته اش کنی
دیگه بچه ات می‌ره سمتش

درک می‌کنم واقعا سخته

تنها نیستی...