سلام خانم های گل شما هم مثل من هستید که بعضی وقت ها احساس کنید در حق بچه کم گذاشتیم داغونم روحی روانی. کمی داد میزنم احساس میکنم رفتار بد خودمون بچه رو بد رفتار می‌کنه داد میزنم داد میزنه حرف حرف خودشه

عزیزم همه همبنن .ماها بچه بودیم خونه ها مثل الان نبود که .والا من بچه بودم اشپزخونمون تو حیاط بود . اتاق ها سوا سوابود درهاشو قفل میکردن اتاق مهمونه. سرویس بهداشتی تو حیاط بود ن بااین امکانات حال حاضر. بعد الان همه تو یجا جمع شده یه سرویس میخوان برن دوساعت تو روشویی سرگرمن بعد هی بگو بیا بیرون گوش نده داد بزنه. اشپزخونه داخل هی برن ذاخل کابینهارو چک کنن فضولی کنن والا کابینتهای بچگی ما فلزی بود تازه قفل هم داشت . مگه میتونستی بازش کنی. بیشترین چیزی ک باعث شده بچه های الان خودرای بشن رورگو بشن من ب این نتیجه رسیدم بخاطر خونه هاست . ما حیاط داشتیم یه بند تو حیاط با بچه های محل بازی میکردیم .الان کسی هم حیاط داشته باشه هیچکس اعتماد نداره بچشو بفرسته خونه کسی زبونم لال اتفاق بدی نیافته براش.

همه همینن عزیزم این حسا طبیعیه چون مادر هم واقعا تحت فشار روحی و روانیه و گاهی نمیتونه خودش و کنترل کنه