من اقدام به بارداری کردم این ماه ، البته فقط همون روز تخمک گذاری ، به نظرم فاصله سنیش با دخترم دیگه خوبه چهار سال میشه ، ولی بازم میگم کاش حامله نشم خداکنه و پشیمون شدم وقتی یاد دوران سخت بارداریم میوفتم؟ یجورایی بین شدن و نشدن موندم 😅😅😅

بچه های من دقیق ۴ سال فاصله دارن بزرگه ۳۰ مهر ۹۸ هستش دومی ۲۸ مهر ۴۰۲ برگردم عقب نمیارم ، ناشکری نمیکنم از بودنشون هزاران بار خداروشکر اما اولی اذیت میشه دقیقا الان وقت محبت بیشترشون هستش همه چی رو دیگه متوجه میشن اما دومی بیاد وقت کم میاری بدنت خسته میشه نمیتونی درست برا اولی وقت بذاری

انگار یه وسوسه ای هست ک سر سه سال به جون ادم میفته
منم قصدشو داشتم
ولی خداروشکر عملی نکردم
و خیلی هم زاضیم
واقعا سخته برام
بزار یکمی بزرگتر بشه دخترم

ب خدا وحشت میکنم

من خودم فاصله ۷ سال و میپسندم ، زیاد برام باهم بزرگ شدن مهم نیس، بزرگسالی بدرد هم بخورن کافیه.. اینجوری اولی قشنگ سیراب شه از محبت و توجه کودکی... باز هر چی خدا بخدا..

اگه قصد اوردن داری با روانشناس صحبت کن که با بچه اولت چطور برخورد کنی و چیکار کنی که اسیب نبینه و لجبازی نکنه و حسودی نکنه و ....

منم احتمالا آذر اقدام میکنم دخترم همش میگه مامان نی نی میخوام سرویسم کرده😂

چقد مانده به موعدت؟؟علایم نداری؟؟

اگ این بچت آرومه اذیتت نمیکنه بیار
من اگ دخترم این همه اذیتم نمی‌کرد میاوردم