خانوما اعصابم خورد بود یکم سر شوهرم غر زدم اونم حرفایی زد که خیلی ناراحت شدم همیشه مشکلمون بخاطر خانواده هامون بوده من خیلی سختی کشیدم الان کلی گریه کردم و با پسرم درد و دل کردم حالم خیلی بد بود زیاد گریه کردم اشکال نداره؟؟

بارداری بارداری بارداری

آروم باش بچه اذیت میشه
امااااااان ازاین خانواده شوهر من ک هرگز حلال نمیکنم باعث همه دعواهای ما اونا بودن

عزیزم این مشکلات تو همه رابطه های زناشویی هس بهتره خودتو نی نی رو اروم کنی
چاره چیه تو صبوری کن و چیزی نگو ک اخرشم دودش تو چشم خودت میزه

هعی خواهر امان از دست خانواده چرا زندگیت خراب میکنی به خاطر خانواده؟

خدا لعنت کنه خانواده شوهرو من پنج تا خواهر شوهر دارم همشون مارن
باورت میشه وقتی حامله شدم زنک نزدن ب من تبریک بگن ب برادرشون زنگ زدن زاییدم هم نیومدن پیش بچه با اینکه‌ شوهرم تک پسره و این اولین برادرزادشونه
میخام بگم خواهر تو تنها نیستی ک مشکل داری

بزن ب بی‌خیالی بچسب ب زندگیت و شوهرت نزار روتون تو هم و درمورد خانواده هاتون باز بشه بزار حرکت بینتون نشکنه شوهرت خوب باشه خانوادش ولش دیگه کاریش نمیشه کرد دوست داشته باشیم یا نه متاسفانه مرد ایرانی جماعت خصوصا مردهای سمت خودمون خانواده زلیل اند مادر و خواهر و... دوستند کاریش نمیشه کرد و بخایم نخواهیم خانواده شوهر همینه خصوصا سمت خودمون دخالت و اذیت بیشتر وقتی میبینی با دعوا جواب نمی‌گیری راهتو عوض کن اونا میخان بین تو و همسرت دعوا و فاصله بزارن تو نذار ب هدفشون برسند

منم خانوادش خیلی اذیتم کردن خانوادش منظورم دوتا از خواهراشه ک نفوذشون رو شوهرم هم زیاد بود و مادرشوهرم اگه اون دوتا پرش میکردند... اوایل زیاد گریه و گله میکردم ب شوهرم گاهی بخاطرشون بینمون فاصله میوفتاد دعوا نمی‌کردیم اما خواه ناخواه فاصله میوفتاد چون همسرم نمیتونست نه پشت من باشه نه پشت اونا اما غیر مستقیم هی روش تاثیر میزاشتن بعد یه مدت کلا نه گریه کردم نه گله نه اسمی ازشون بردم یکمم فاصله گرفتم و چسبیدم ب زندگی و شوهرم دیگه قبول کردم که اونا درست بشو نیستند همسرمم هیچوقت نمیتونه یکی مون انتخاب کنه اما هیچوقت با هم دیگه دعوا یا فحش برسر خانواده ها نداشتیم یا کنایه و سرکوفت نداشتیم

منم سن کم ازدواج کردم سه ساله ازدواج کردیم الان هی راجب خانوادم تیکه میندازه بهم منم بهش تیکه میندازم زورش میاد مثلا داداش خودشو با خودمون همه جان می‌بره ولی ابجیمو جایی نمی‌بره یا من میرم خونه مادرش احترام اونارو نگه میدارم اون سال به سال نمیاد خانوادم میان خونمون خودشو میزنه به خواب خانوادش میان بیدارن خانوادشو شام دعوت میکنیم ولی ی بار خانوادمو شام دعوت نکردم

از منی که برای خانواده همیشه جنگیدم به تویی که هنوز سنت کمه نصیحتت کنم
هیچ وقت هیچ وقت هیچ کسی جای شوهرت نمیگیره نه پدر نه مادر نه خواهر نه برادر
طبیعی انسان ذاتا اونا دوست داره اما باید از یک جایی پذیرفت اونا از خودمون جدا هستن

منم خیلی وقتا گریه میکنم با بچه درد دل میکنم بعدش عذاب وجدان میگیرم الان نازش کن بگو بهتری بگو اروم شدی تا بچه آرامش بگیره