حس میکنم چون بچه م لاغره و نق نقو و پر سر و صداش هیچکس حتی خانواده خودمم دوسش ندارن

مهم نیس کسی دوسش داشته باشه یا نه مهم ماییم که جونمون واسشون در میره

ی چیز بگم الکی نمیخام دلداری بهت بدم
من و دوستم همزمان بچه دار شدیم پسر من لاغره و سریع با کسی ارتباط نمیگیره پسر اون درشت و تپله و خیلی اجتماعی همه دوستامون اونو خیلی بیشتر دوست دارن مشخصه اصلا بچه منو دوس ندارن ولی من اصلا برام مهم نیست چون دین و دنیام بچه م هست اهمیتی نداره دیگران دوستش دارن یا نه

ببین تو خودتم انقد زوم کردی رو بچه از چشمت افتاده از بقیه چه توقعی داری
بچتو همونجوری هست بپذیر ذاتشه ژنتیکشه مهم اینه ک سالمه
نگرانیت ب بچه منتقل میشه این نا اروم بودنت برا همین بچه نق میزنه
یکم رها کن ببین بچتو نمیتونی عوض کنی فقط خودت و اون طفلکو داری عذاب میدی
حتما برو مشاوره

بعنوان کسی که بچگیش تپل و آروم و مرکز توجه بوده میگم پوسسسستم کنده شد تا آسیب های جسمی و روحیشو درست کنم هنوزم یکم چاقم بخاطر معده گشاد شدم... فقط امروز رو نبینین اصلا چیز خوبی نیست اون شرایط

اصلا برات مهم نباشه و هییییچ وقت این حس رو به بچه ت انتقال نده که فکر کنه دوست داشتنی نیست.همیشه بگو بقیه مهم نیستن مهم اینه هرجور باشی من و بابا دوستت داریم

منهم‌نیست اصلا مهم تویی ک مادرشی الان بچه است بزرگم بشه وضعیت متفاوت

اعتصاب شیرش چبشد خوب شد ؟

اولم صدرصد حست اشتباهه
دوما بدرک خیلی ببخشین ب کون نشسته بچت نداشته باش مگه با دوس داشتنشون قرارع چه کاری کنند که الان دوست نداشته باشند چی کم بشه

بچه ی ساکت قطعا مریضه. خوشحال باش که پرسرو صداست چون باهوشه و پرانرژی. مهم اینه که تو دوسش داری چیکار بقیه داری

چرا عزیزم این فکرو میکنی ؟ بچه باید شیطون باشه نباشه خوب نیست