۹ پاسخ

این طبیعت مادره که تمام حواسشو جمع میکنه تا بتونه از بچش محافظت کنه و تو تنها نیستی همه مادرا این حس رو دارن

من ک بخاطره بچم و اخلاق گندم ک انقدر رو پسرم حساسم خونه نشین شدم و اصلا هم ناراحت نیستم حداقل تا ۶ ماه بچم باید تو بغل خودم رشد کنه دستگاه گوارشش کامل شه و یکم ارومتر بشه ولی وقتی میری خب خیای معقول نیست بغل مادربزرگ یا کسی اجازه ندی بره بچه کوچیک خیلی شیرین هست و بقیه دوستدارن بغلش کنن ولی ترجیحم اینه نرم هم خودم راحت باشم هم بچم و هم اینکه کسی رو نرنجونم

وای خدا دقیقا منم
اونروز رفتم‌‌‌خونه مامانم ک دو سه ساعت بخوابم بچه رو نگهدارن.مگه خوابم برد؟
تا صداش درمیومد تو پذیرایی بودم
مامان و بابام‌کلافه شده بودن میگفتن تو اگه اومدی استراحت کنی باید بچه رو دو سه ساعت بسپاری ب مه بری راحت بخوابی. ولی مگه دلم میومد

من یه حا خوندم مادر شدن یعنی اینکه با همه بد بشی یعنی یکیش همین تو همون اول میگرفتی تو چشم مادرشوهرت بد میشدی یا بغل کسی ندی طرف میگه چه خودشو میگیره حالت مگه بچش چیه بغل ما نمیده یا یکی بوسش کنه تو اخطار بدی همه میگن واخ واخ پیف پیف اما ما خیلی وقتا همون یه اخطار ساده رو هم نمیدیم چون نمیخوایم ادمه ازمون بدش بیاد بهش برخوره ولی

منم اینطوریم و هروقت میام خونه جیغ میزنه و خیلی عذاب میکشم همش چشم میخوره بچم

دقیقا تک تک حرفای دل من یا میدم دست کسی تو دلم ول وله تا دخترمو بدن بهم میگم ندمم یچی میگن و ناراحت میشن بغل کسی هم میره میگم نکنه خوب بغلش نکردن نکنه راحت نیس ووو کلا همینجوری دوس ندارم اصلا جای برم فک میکنم انگار کم توجه میکنم انگار بهش اونجور جاها

بچه اولتونه

منم خیلی روش حساسم تا ی ذره گریه می‌کنه میگیرم از دست شون البته ک همه می‌دونن گریه بیوفته ساکت نمیشه زودی میگن بیا بگیر ولی خب من جز خودم هیچکسو قبول ندارم😑😑😑

دقیقا منم 🥹🥲

سوال های مرتبط