یادمه سر بارداری پسرم هم دقیقا من همین مدلی شدم دو سه هفته مونده بود به زایمانم اسفند ماه بود همش دلم میخاس برم بیرون خونه نباشم تو اون سرمای زمستون بمونم تو حیاط یا پارک بخوابم شبا خوابم نمی‌برد از خونه زده شده بودم تنگی نفس داشتم واقعا داشتم میمردم به معنای واقعی الان هم دقیقا همینطوره به اضافه اینکه سرما خوردم و خلط گلو دارم همش دوس دارم برم جایی ک هیچ کس نباشه

من کلا برعکس بودم دلم میخواست همش بخوابم و از جام تکون نخورم یکی از بدترین خاطراتم برمیگرده به اون پیاده روی هایی که شوهرم به زور منو میبرد اشکم در میومد انقدر پیاده روی نکردم که سر زایمان سرویس شدم 😂😂

و اون لحظه های آخری که درد می‌کشیدم مجبور بودم برای اینکه دردام منظم بشه و زودتر زایمان کنم برم تو خیابون راه برم وایییی چقدر سخت گذشت درد می‌کشیدم و راه میرفتم جدا ازینکه بچه به مثانه ام هم فشار شدید میآورد هر ۵ دقیقه تو خیابون دستشوییم می‌گرفت جایی نبود هوا سرد بود اصلا اگرم بود نمی‌تونستم برم بدون فرنگی اخخخخخ کاش سر دومی دیگه انقدر اذیت نشم