مامانا پسرم یهو خیلی عصبی میشه هیجوره آروم نمیشه دیروز عصبی شدم زدمش الآنم عذاب وجدان دارم نمی‌کشم بخدا
سر سفره قهر می‌کنه بیرون دستشویی میرم قهر می‌کنه سفره پهن میشه نمی‌دونم چی یادش میاد قهر میکنه

به هیچ وجه نزن بدتر میشه فقط صبوری کن

اینا همش دلیلش اینه که یه عده از ما کمک به حالی مثل شوهر نداریم

نه نزن تو رو خدا

همشون همینن بینهایت بداخلاق شده پسر من ب حدی که هرجا میرم مهمونی میگن چرا اینجوریه همش جیغ میزنه بهانه میگیره گریه
با اینکه از مخالفای زدن بچه ام و خیلیم مثلا صبور بودم بعضی وقتا دوست دارم بزنمش بزور با بدبختی خودمو اروم میکنم
واقعا اعصاب فولادی میخان
کاش زودتر این سنشون بگذره له شدم

اصلا درک میکنم زدن بچه های معصوم رو بچه یه ساله نوزاده چند ماهه ست هیچی نمیفهمه قهر هم طبيعيه بچه منم داره مهم اینکه خودت چطوری مدیریت کنی نازشو باید بازی قربون صدقه ش بری اگه دوست داره گریه کنه بذار گریه کنه اقتضای سن شون هست چون پسرم گاهی بد قلقی میکنه من تمام تلاشمو میکنم ازش میخوام مشکلش رو بگه و در آخر ببینم به هیچ نتیجه ای نرسیدم باهم میریم تو کوچه آروم میشه اونجا باهاش حرف میزنم بازم متوجه نمیشه باید صبر کرد بچه ها چند ماه دیگه به زبون بیان و مشکل شون رو بگن هیچ بچه ای الکی مامان و باباش رو اذیت نمیکنه همه اینا دلیل داره

پسر منم اینجوریه