من‌ عمه و خاله‌ی خیلی خوبی بودم قوی و جسور، با سن کمم همه جا همراه خواهرم و زنداداشم‌میرفتم کنار بچه هاشون بودم،از دکتر و بهداشت و واکسن بگیر تا مراقبت همه جوره
اما الان که خودم مادر شدم احساس ضعف میکنم،نمیتونم اونجور که باید قوی باشم و تحمل گریه های بچمو ندارم، امروز بعد واکسن دو ماهگی پسرم، با هر ناله ای که میکنه قلبم درد میگیره دلم میخواد من بجاش درد بکشم
خدایا بهم توان و قدرت و صبر بده😭

چندروز پیش یه جمله خوندم عین حقیقت بود میگه وقتی مادر میشی انگار دنیا ازت یه گروگان داره راست گفته واقعا

ببین منم همینم
هر دفعه ک‌‌‌ دخترم خییلی زیاد گریه میکنه منم پا ب پاش گریه میکنم
اصلا تحمل ندارم خیلی سخته واقعا میفهمم

ببین این از تو وجود خودت اومده بیرون هر چقدر هم بگیم بچه های برادر و بچه های خواهر و دوست داریم به حد بچه خودمون نیست که
اینا یه تیکه از قلب خودمون بیرون هستن

عزیزم منم بچهامو فردا میخوام ببرم واکسن
از الان استرس دارم
بچه خیلی بیحال میشه
چجوریه
ازبس ازهمه شنیدم که خیلی سخته
دلم میخواد گریه کنم

دقیقا همینه آدم دلش کنده میشه….اما چاره چیه باید قوی کنیم خودمونو

بچه همینه بزرگترین نقطه ضعف مادر