خیلی عصبی هستم داد میزنم حالم اصلا خوب نیست از بچم عصبانی میشم همش بهم میچسبه از کاراش عصبانی میشم فورا پشیمون میشم از صبح تا شب عذاب وجدان دارم هرچی هر روز هم میبرمش پارک بازم کافی نیست کفتم ماه های اینده ببرمش مهد تو شهر غریبیم همسرم همش سر کار مسئولیتش کامل با خودمه تقصیر بچم میست ولی من از بس مشکلات زیاده بارای زیادی روی دوشم هستش تحملم و صبرم کم شده سر چیزای کوچیک هم عصبانی میشم خیلی ناراحتم برا بچم انگار خستم از نگهداری مداوم ازش همش بازی میخواد کاش میتونستم همین فردا ببرمش مهد هم اون اذیت نشه هم من عذاب وجدان نداشته باشم و عصبانی نشم ازش چیکار کنم؟؟ برای کوچولو بودنش و معصومیتش دلم میسوزه من لایق این فرشته ناز نیستم اون لیاقتش خیلی بیشتره

عزیزم راست میگی
ادم از کارای زیادی خسته میشه فک میککه از بچه خسته میشه
گل گاوزبان بخور
دختره ؟؟؟

نزنش گناه داره خیلی کوچولو هستن دختر من انقدر شیطونی می کنه من دوق کردم تو مشهد بودم عکس با حرم گرفتم خیلی دوس داشتم اومدم خونمون چاقو برداشت همه رو تراشید انقدر گریه کردم ولی نزاشتم بفهمه گفتم بی خیالش منم مشکل دارمولی سر بچه هامون نباید خالی کنیم گناه دادن

ببرش مهد راحت میشی

گلاب بخور