سلام خانما کسی هست مثل من که دخترش اضطراب جدایی فوق شدید داشته باشه؟جوری که نمیذاره اصلا تا دستشویی برم نمیذاره حتی وقتی کنارمه تو آشپزخونه از کنارش بلند که میشم میخوام غذا درست کنم گریه میکنه وبهم آویزون میشه میاد از پاهام بالا جیغ و گریه که یعنی بغلم کن واقعا نمیذاره تا دستشویی برم با جیغ وگریه های شدید میوفته دنبالم تا دستشویی امروز صبح دستشویی نتونستم برم به خدا نگه داشتم خودمو دیگه واقعا کلافه ام کرده هنوز نتونستم هیچ کاری انجام بدم امروز خیلی عصبیم کرد داد زدم سرش گفتم من هستم اینجام جایی نرفتم دو سه باری داد زدم بازم داد زدن فایده نداره بدتر میشه همه چیز به خاطر اینکه عصبیم میکنه ونمیذاره به زندگی برسم همه چیز دیر انجام میشه با شوهرم دعوام میشه دخترم تو کالاسکه هم نمیمونه با اسباب بازی و گوشی هم اروم نمیشه واقعا عاجز و کلافه ودرمونده شدم لطفا بهم راه کار بدید خواهشا کسانی که درک میکنن جواب بدن

منم همینممم بخدا خابش ک میکنم نمیدونم دستشویی برم ظرف بشورم غذا درست کنم وقتایی ک شوهرم خونه اس سریع جارو میکشم خونه رو جمع میکنم

چقدر همتون حرفای منو زدید وقتی حرفاتونو میخونم انگار خودم دارم حرف میزنم رادمانم همینه دقیقا پریروز گریه میکردم از دل پیچه همین باباش اومد گفت چرا گریه میکنی گفتم دوساعته بزور خودمو نگه داشتم نمیتونم برم دستشویی عصبی شدم بچرو پرت کردم بغلش خیلی ببخشید گفتم دارم میرینم توجاااام

منم خسته‌م کی بزرگ میشن کمر نمونده برام واقعا پدر ها بی مسئولیتن دیگه تو ۲۴ ساعت دو ساعت که نگه دارن بچشونو ،منم کلافم و درمونده

منم دیگ روانی شدم چند روز خیییییلی شدیدترم شده حتی بغل باباشم نمیره و غذا نخوردنشم ک دیگ کفریم کرده😭

تموم اینارو دختر منم داره
با خودم میبرمش دسشویی تو بغلم کارمو میکنم یه وضعیت کصافطی اصلا
همیشه صبح تا شب خونه بهم ریخته س شبا که میخوابه کلی ظرف و لباس و نظافت میمونه رو دستم عملا اصلا تایم استراحت یا برای خودم بودن ندارم
همیشه گشنه م نه غذایی نه چیزی چون نمیزاره بغل پام تو اشپزخونه میزارم کلی اسباب بازی وسیله روروک ماشین با هیچی سرگرم نمیشه جوری گریه میکنه انگار کتکش زدی حتی تایم نمیده واسه خودشم غذا درست کنم منم به شدت کلافه م و خسته شدم

سلام عزیزم بله پسر منم اینجوریه
باید دورش بگذره من بغلش میکنم قسمتای مختلف خونه رو نشونش میدم سعی میکنم آرامشمو حفظ کنم بعد براش تلویزیون یا موبایل میزارم سریع میرم سرویس، بعد میام میبرمش آشپزخونه همینطور وسیله میدم دستش و شعر میخونم تا غذا بپزم یا ظرف بشورم...
یوقتایی ام جواب نمیده اصلا خونه رو ول میکنم.. اینم بگم طبیعیه کلافه بشی منم گاهی کلافه میشم اما چاره ای نیست اونا متوجه نمیشن

منم همینم تحمل میکنم

پسر منم همینه