محض دردو دل
من ۷ ساله ازدواج کردم ما با عشق ازدواج کردیم از دوتا استان مختلف هستیم(با فاصله ۵۰۰ کیلومتر)
یکسال اول برای سربازی همسرم شهر اون موندم خونه مادرش اما قرار بود بعدش بیایم برای زندگی شهر من
الان ۶ ساله شهر من هستیم
اما هنوز هم همسرم عادت نکرده
اغلب روزها تو خودشه ناراحته اصلا باهام حرف نمیزنه
همش دم از غربت میزنه
من خیلی ناراحت میشم همش میگم کاش هیچ وقت بهم نمیرسیم
ما جفتمون بچه بودم
لازمه بگم همسرم کلا درونگراست تو شهر خودشون هم زیاد دوست و رفیق نداشت اینجا اما اصلا نداره
شما جای من بودین چیکار میکردین؟؟ هرروز همسرتون سرد و ناراحت بود

ب روش نیار حالا همیشه زن ها میرن غربت یبار هم مردا برن

حق داری اونجا سخته باید ترکی بلد باشی🥺
خب بنظرم یه سال برید اونجا امتحان کن ببین چطور میشه آدمای خوبی داره

حمایت مالی چرا میگیری از خانوادع‌ت

اون مال کدوم شهره؟

کدوم شهره؟ اگه شهر خوبیه خب برو اونجا

دم از غربت میزنه به این دلیل که از خانواده و محیطی که در اون جا بزرگ شده دور شده و یاد خاطرات میوفته گاهی سست میشه بهتره باهاش صحبت کنی ببین هر جا خوشبختی و سلامتی هست زندگی کنید اگه خیلی اصرار داره برو ببین بهتر میشه

شما چرا نرفتی شهر اونا