۶ پاسخ

شما که بچه هات مدرسه میره خیلی راحتی

خیلی سخته
من گاهی فقط میشینم گریه میکنم
اقلا حال روحی و جسمیم خوب نیس
اما دلم برای بچه ها و همسرم میسوزه هرجور هست سعی میکنم خودمو برسونم

منم اوایل حس شمارو داشتم ولی کم‌کم همه چی دستتون میاد و عادت میکنی
بیشتر وقتایی که بچم خوابه کارام میکنم مثل جارو زدن و لباس شستن یا غذا و جمع و جور کردن خونه حموم رفتن و.....
بچه های من هر دوتاشون مدرسه میرن

پسرم کلاس ششم دخترم امسال کلاس اولی کسی ندارم ،تا میتونی از نظر تغذیه به خودت برس رو اپن یا میز تنقلات برای خودت بقیه بذار ،چای آماده داشته باش همیشه ،برنامه ریزی کن غذا برای دو وعده درست کن یا دو سه جور غذا با هم ،لباس ها بریز تو ماشین همسرت هست بشور ،غذا بذار ،حموم برنامه ریزی کن شب ها موقع خواب بری ،همه خوابن گردگیری و جابجایی ظرف ها انجام بده،

باید برنامه ریزی داشته باشی
مثلا تا کوچیکه خوابه یک کارت انجام بدی زود تموم کنی
منم مثل تو بودم دیدم فایده نداره شوهرم یک سره غرغر میکرد
کوچیکه که میخوابه بزرگه دنبال خودمه
مگه خوراکی چیزی بدم بهش که بره یک جا بشینه بخوره ولی از نظر انرژی تعطیلم هیچی ندارم
یهو به خودم میام میبینم ساعت ۱۲ شده هنوز صبحانه نخوردم

مشکل منم هست یکی راهنمایی بده مامانایی چند فرزندی

سوال های مرتبط