توی تعطیلات و بعدازظهر روز تعطیل هوا تم گرم بود واسه خرید یه جیز ضروری با یارا و همسرم رفتیم خرید یارا تو ماشین تو صندلی ماشین خوابش برد.
ماشینو درست دم در اون مغازه پارک کردیم و من رفتم داخل چندتا از اون وسیله دیدم چون شوهرم بهتر از من میشناسه آوردم دم در دوتاشو ک اینا چطورن؟ گفت جنسشون خوب نیس بذار بیام داخل ببینم خودم. رفتم بشینم تو ماشین، گفت خوابیده یه لحظه بریم داخل مغازه ببینیم.
گفتم تو بگو یک میکرو ثانیه تنهاش نمیذارم.


یاد فاجعه چندسال پیش افتادم بنیتای 8 ماهه توی شهر کرج تو ماشینی که ربوده شده بود و بچه چند روز بدون آب و غذا مونده و مرده بود. 😪

توروخدا بچه رو تنها نذارید حتی برای یه لحظه. برم سر خیابون پیاز بخرم. برم دم در همسایه برگردم و... نه خونه نه ماشین. اتفاق جبران ناپذیری میفته یک عمر پشیمون میشید خدایی نکرده.

من دسشویی هم میرم مه ش حواسم بهشه که نکنه چیزی بندازه رو سرش اینا با اینکه مدتهاست خونه رو امن کردیم و موقع رفتن ب دسشویی تلویزیون روشن میکنم...

من همیشه همسرم بهم میگه نویان خوابه جایی نری ها حتی تا سرکوچه بیدار میشه می بینی نیستی میترسه...گاهی به شوخی میگم نویان خوابیده دیگه بیا بریم یه دوری بزنیم میگه هستن همچین پدر و مادرهایی ؟
یادمه چندسال پیش یه بچه تو ماشین خواب بود پدر و مادرش میخوان برن مراسم ختم میزارنش تو ماشین بچه تو هوای،گرم داخلش ماشین افت فشار میشه و ازبین میره

یکباربرای اینکه پسرشیش سالم وتنبیه کنم دراتاق وبستم واتاق تاریک تنهاش گذاشتم انقدرگریه کرده بود ازترس خودش وخیس کرده بود من هزاران بار براین اتفاق خودم لعنت میفرستم ولی چه فایده پسرم همیشه ازتنهایی وجای تاریک میترسه لعنت به ناآگاهی

وای فک کردم فقط من این حس و دارم، واسه ب قول شما (یک میکرو ثانیه) شاهان و تنها بزارم. همیشه این فوبیارو دارم ک ب هیچ عنوان،تحت هیچ شرایطی نباااااید تنهاش بزارم.