پسرم پنج و نیم سالشه روزی دوازده بار در بهترین حالت گریه جیغ فریاد
از صداش جیغهاش گریه هاش تپش قلب گرفتم استرسی شدم فکر میکنم سرطانی چیزی گرفتم
لا دلیل بی دلیل مهم نیست چرا و برای چی گریه و نق زدن تا دقیقه ها
گاهی کنار میام اروم میکنم بی محلی میکنم من آدمی نیستم که بچه رو پرو کنم و لوس
مادر شوهرم خدا ازش نگیره از همون نوزادی بچه من رو اینطوری کرد
حتی خواب صبحش
وقتی بچم تازه فهمید دو سه ساله بو د فقط تشویق می‌کرد که نخواب خورشید سفیدی زد بیدار شو روز نخواب افرین پسرم و بازی می‌کرد باهاش تحریک می‌کرد گریه مینداخت بعد دست می‌زد و می‌خندید که چقدر خوب گریه میکنی افرین همینطوری این زنیکه رو عذاب بده یعنی منو و خیلی چیزهای دیگه
و تو مغز پسرم نشست از پنج صبح بیداره
شبها سخت میخوابه روزها اصلا نمیخوام
و من و شوهرم که عاشقانه ازدواج کردیم از هم متنفر شدیم و
مسببش مادر شوهر منه به پسرش گفتم مادرت رو نمیبخشم و نمیبخشم و دعا میکنم روحش از صراط علیین نگزره

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط