من بارداری خیلی سختی داشتم
روز ی بالا ۲۰ ۳۰ بار بالا میاوردم
یه قلم رو از دست دادم

ولی زایمانم فوق العاده ، هیچ هیچ مشکلی نداشتم.

بچم تا دو ماه حتی گریه هم نمیکرد. از ۶ ماهگی که غذا شروع شد و از وقتی که راه افتاد خوب یکم زحمت لذت بخش داشت.

چن وقته ازشیر گرفتمش. الان واقعا دلم میخاد از اول شروع بشه همه چی،

خل شدم! شرایطشو نداریما نمیارم. اما عصری زده به سرم، همسرم یه بار حرفشو پیش کشید گف من واقعا میخام یکی دیگه بیاریم، هر وقت تو آمادگیشو داشی ،من گفتم هیچ وقت نمیتونم چوم واقعا نسبت به شرایطم ظلمه در حق دخترم. نمیکنم. اونم دیگه چیزی نگف. اما امروز عجیب دلم خواست دوباره پرسه رو شروع کنم.

دلیل نمیشه این راحت بودن اونم همینطور باشه..بچها کاملا متفاوتن،رو این موضوع اصلا حساب نکن و اینم درنظر بگیر که این بچتم کوچیکه و ی عالمه نیاز داره،اگه اون گریه کن و...باشه ،چی؟
همه ی شرایط درنظر بگیر و اینکه کمک داری یا نه

منم دلم میخواد یکی دیگه بارداریم راحت بود زایمانم یکم سخت بود و تو بچه داری هم مامانم کمکم کرد وگرنه تنهایی نمیتونستم پسرم شیطونه. ولی در کل نمیدونم کی خوبه. ادم زود بیاره اون یکی هنوز نیاز داره و ظلمه در حقش ولی دیرترم بیاره اون به تک بودن عادت کرده باز براش سخت میشه. یعنی شرایط خودم به کنار نمیدونم برای بچه چی خوبه.

اکه بچت آرومه بیار
اگه دهن سرویس کنه نیار تامام 😂
همه بچه ها عین هم نیستن بعضی بچه ها رو دیدم عاشق خواهر یا برادرن لدفا برای همه یه نسخه نپیچیم که به بچه ظلم می‌کنی این حرف اصلا درست نیس

منم همسرم گاهی حرفشو میزنه ولی خودم اصلا الان شرایطشو ندارم نه فقط بخاطر دخترم که کوچیکه بلکه بخاطر خودمم شده فعلا تو فکرش نیستم
حتی همسرم دیشب شک کرد که کان*م سوراخ بوده یا نه من امروز اورژانسی خوردم🫠

به نظرم بذار دخترت یکم بزرگتربشه

فک کنم بچه کوچیک میبینی اینجور میشی

منم با اینکه خیلی تو همش سختی کشیدم یکی دیگه دلم میخواد