یکی بنده خدایی هست پنج تا بچه داره درس میخونه دانشگاه میره تو بیشتر مراسم،ها فضای مجازی شرکت میکنه،کتاب غیر درسی هم میخونه خودش هم میگه کمکی هیچ کس ندارم بچه هام خودم بزرگ میکنم،یعنی وقتی حرف هاش میشنوم غمگین میشم اخه من دختر اولم خیلی شیطونه و سر به هوا بعضی اوقات خیلی خسته میشم زود کم میارم،همش سعی میکنم تو هر تایمی که بتونم استراحت کنم کم نیارم ولی بعضی ها چجوری اخه؟هفت سال پیش یه گواهینامه گرفتم اعصابم نمیکشه حتی پشت فرمون بشینم برای تمرین،حتی اومدم کتاب بخونم تمرکز نتونستم بکنم جمع کردم نخوندم

منم موندم بعضیا چجوری هم بچه داری میکنن هم خانه داری هم خیلی شیک و پیکن هم همه مدل غذا میپزن و هم صبح تاشب سرشون توگوشیه
اخه چجوری میرسن
من اگ خونه رو تمیز کنم خودم گثیف میمونم😑😂
سرم تو گوشی بره
ن ازغذایی هس ن کاری ن چیزی

خلاصه ب هیچی نمیرسم شبم ک میشه از خستگی میمیرم🤦‍♀️

عزیزم شما ۵٠٪ میبینی از دل همسرش و بچه هاش بپرس شاید اونا خوشبخت نیستن
منم زنداییم همینطوره ما همش افسردگی میگرفتیم
تا اینکه داییم گفت درست کارای بیرونش و پیشرفتش خوبه ولی اصلا نیست برامون غذا درست کنه
حتی بچش مریض شد بستری شد ایشون مسابقه بود داییم و خالم بچه شو برده بودن بستری کردن

بچه های اول که بزرگ باشن کمک میکنن . بچه داری راحت تره چون با هم سرگرم میشن دردسر خاصی ندارن
بچه اول سخته