یه ساعت پیش بچه‌های ساختمون رو همراه پسر خودم بردم پارک. همسایه روبرویی هم گفت غذا درست میکنه و میاد. یه ربع بعد اونم اومد، یکم که بازی کردن، پسرم شروع کرد به بهونه گرفتن. فهمیدم خسته‌ست.
برای همین برگشتیم خونه. هی میگه خوابم میاد، الانم داره کارتون میبینه فقط امیدوارم خوابش نبره ولی اینا مهم نیست.
من بعد مدتها داشتم با یکی توی پارک حرف میزدم و دلم میخواست همینطور به گپ زدن ادامه بدیم که پسرم نذاشت.
برگشتم خونه. حالم گرفته شد :(

آره برای منم خیلی خیلی پیش اومده من هم شوهرم اذیت میکنه هم بچه هام کاملا درکت میکنم خیلی بده

من آرزومه وقتی پارک یا جایی میریم دخترم به میل خودش بیاد.ولی همیشه به زور و گریه میاد

عزیزم نگران نباش گاهی پیش میاد ،بچه ان طبیعیه

وای خیلی بده اینجوری عمیقأ درکت میکنم خیلی جاها علارغم میلم بخاطر بچه‌ها اومدم خونه

شما هم درون گرایی

وقتی یادم میفته نوپابود ومیرفتیم پارک گریه میگیره
دست تنها بزرگش کردم
حالاشوهرم میگ چراتورانقد دوس داره
خب لامصب تویک دهم من سختی نکشیدی
وقتی ازپارک میومدیم ضعف میگرفتم وحالم بدمیشد

چه قدر خووووب😍 توی این شرایط بچه ها و بازی شون در الویته

اشکال نداره دفعه های بعدی باهاش هماهنگ کن برو