۲
همسرم لباس های نوزاد اورد ولی گفتن فقط یه لباس ما خودمون سرهمی میکنیم تنش من جلو‌دکمه برده بودم قبول نکردن گفتم تبرکه به ضریح امام رضا میخوام تنش کنم نزاشتن یه لباس دیگه بردم با اغوشی و مایبیبی وقتی رفتم وارد سالن شدم اصلا اون ارامش پارسال نبود شلوووغ یکی جیغ میزد یکی مریض جابجا میکرد اصن یه اوضاعی بود یه عالمه مریض یه عالمه دکتر هرکسی میومد مریض خودشو میبرد تو اتاق که بعد ده دقیقه اومدن دنبالم منو بردن اتاق عمل بشدت میترسیدم اصلا کلا سست شده بودم ولی همه سعی میکردن سربسرم بزارن تو اتاق عمل خیلی باهام شوخی میکردن میگفتن سال دیگه نیای دوباره
دکتر بیهوشی خیلی مرد اقایی بود گفتم من نمیرم بچه کوچیک دارم میخندیدن وقتی سوند گزاشتن سرم وصل کردن ،،نوبت بیحسی شد منم از بیحسی کمر میترسیدم هرچه میگفت شونه هات بنداز خودم سفت کرده بودم این بدتر کرده بود طول کشید هی میگفتن نمیزاری تا بالاخره دااااااغ شدم حس کردم پاهام داره میره بالا دهنم شد خشک و سریع خوابوندنم دستام بستن و پارچه ای کشیدن جلو صورتم دیدم خانم دکتر اومد بهم سلام کرد منم گفتم پارسال خیلی راضی بود گفت دفعه بعد قبولت نمیکنم😀 تا چندسال دیگه گفتم نه انشالله دیگه فعلا تموم ،،دکتر رفت پشت پرده دیدم صدای اذان گوشی هاشون بلند شد و خانم مدرس نژاد (دکترم)به دکتر بیحسی گفت اقای دکتر با اجازتون و

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط