۴ پاسخ

اره بابا زیاااااد ولی من هر موقع بخواد گریه کنه و بهم احتیاج داشته باشه بغلش میکنم حتی اگه خسته باشم حتی اگه دستم به کاری بند باشه
این 2 سال اول زندگیشون خیلی مهمه که هر موقع خواستن بغلشون کنیم توی رفتار و اخلاق اینده شون خیلی اثر داره

تمرکز روی بچه باشه
منم بعضی روزا اعصاب ام ضعیف میشه

ولی خب تنها پناه بچه ات تویی و پدرش
اون بخاطر شما و امید به شما توی دنیاست

دقیقا همینطوره
گاهی ب باباش میگم ۱۰دقیقه ببرش بیرون فقط بتونم خودم رو جمع کنم

اره دقیقا هرروز همینه

سوال های مرتبط

مامان زندگیم مامان زندگیم ۲ سالگی
خدایا من واقعا نمی دونم چیکار کنم
شوهرم خیلی آزار روحی روانی میده بهم
مثلا امشب بهم می گه فردا می خوام یه کاری رو برم
منم گفتم نمی خواد بری
بعد بلند بلند حرف میزنه نمی گه بچه خوابه خودم هم چشمام خسته بود
دوباره می گه درست بگو برم یت نرم
بعد من می گم نه نمی خواد بری
دوباره می پرسه
بخدا خیلی روحی روانی داغونم کرده
به شدت دارم کم میارم خیلی سخته با همچین مردایی زندگی گردن
اصلا آدم خوبی نیست
بخدا نمی دونم باهاش چیکار کنم
حتی مس خواستم به خانوادم بگم که خیلی اذیتم می کنه تو خونه
اما گفتم خانوادم که اصلا طلاق رو قبول نمی کنن
پسرم هم گفته داره خیلی کوچولوئه تازه پسرم تشنج های بدون تب داره
باید سرساعت دارو بخوره و همه چیش به موقع باشه
باهمه وجود ایم مرد هم به شدت منو اذیت می کنه
هر کاری بهش می گم انجام نمیده
مثلا خودش شام می خوره
پسرم هم دائم گریه می کنه نمیزاره من غذا بخورم
همیشه ناهار و شام من نمی تونم بخورم
چون شوهرم خودش غذاشو می خوره میره
دیگه حتی برای چند دقیقه بچه رو نگه نمی داره
واقعا این حجم از بی رحمتش تو خونه رو نمی دونم چیکار کنم
بدگویی منو خانوادم رو میره به پدرومادر می کنه
منو پیش خانوادش بی نهایت بد می کنه
واقعا من چیکار کنم تو رو خدا بگید😭😭😭😭😭
مامان هانا🩷 مامان هانا🩷 ۱۷ ماهگی
سلام عزیزان،این مدت کلی پیغام دیدم که دائم داریم برای بچه هامون گریه میکنیم، از صداها میترسن،چیکار کنیم؟ جگرم برای بچم خونه و.....
خانم های گل باور کنید تنها و تنها چیزی که روی بچه ها تاثیر میزاره رفتار و واکنش های شمای مادر هستش،بچه وقتی شمارو دائم درحال گریه وزاری میبینه وقتی همش درحالت وحشت میبینه ،اون موقع هستش که متوجه اتفاقات غیرعادی توی خونه میشه،میدونم کنترل هیجانات و احساسات واقعا سخت شده،نگرانی از آینده بچه ها هست،درک میکنم،ولی باور کنید اگر شما توی محیط خونه عادی رفتار کنید و روتین عادی بچه ها رو برید اونا کمتر آسیب میبینن، با گریه و استرس کمکی به بچه هاتون نمیکنید،وقتی صداهای بلند میاد با وجود سختی زیاد بازم خودتون و کنترل کنید و حواس بچه رو پرت کنید ،اینجوری آسیب کمتری به بچه ها وارد میشه
معذرت میخوام از پرحرفی که کردم ولی از اینهمه پیغام که ما کارمون شده شب و روز گریه برای بچه هامون ناراحت میشم، ما نقطه امن بچه ها هستیم، هزار مشکل به وجود بیاد بچه درکی نداره و براش اهمیت نداره ولی صورت ناراحت و گریون ما دنیا رو براشون تیره و تار میکنه