۱۳ پاسخ

اولین کاری ک باید بکنی ارتباطشو با اون بچه کامل قطع کنی بدون اینکه بچت حساس بشه
مثلا هر روز ببرش پارک ولی نزار با اون بازی کنه

بهترین کار اینکه با مادر اون دختر در این موضوع صحبت کنی اون بزرگ نر بوده و چرا اینکارو اصلا با بچه اینقدری کرده .حتما من باشم به مادرش میگم و تذکر میدم البته محترمانه اونم جلو بچها نه . بعد با پسرم صحیت میکردم که اینکار اصلا کار خوبی نبوده و کار زشتی کرده اما تو نباید تکرار کنی بعد ی مدت که با اون دختر نباشه بمرور فراموش میکنه چون سنش کمه اما اینو باید حتما با مادر دختر محترمانه و دوستانه بگین و بعدش با روی خوش به پسرتون و استرس و ناراحتی رو از خودتون رها کنید.

اشکالی نداره پیش اومده اینا بخاطر کنجکاوی هست
با پسرت صحبت کن مثلا ازش بپرس به نظرت بازی خوبی بوده ؟ قسمت های خصوصی رو ازش بپرس
بگو اینجاها رو نباید به کسی نشون بدیم مال کسی هم نباید ببینیم
واکنش بد اصلا نشون نده با خشم هم حرف نزن بزار اگر بازم چیزی بود برات تعریف کنه

به مادر اون دختر بگو به نظر من با مهربانی که در جریان باشه

به نظرم خودت دخترهمسایتونو دعوا کن نزار مامانشم بفهمه چون مادره طرفداری میکنه به پسرتم جدی تذکر بده تا بفهمه کار خوبی نیست ،من این جور وقتا جدی میشم نه اینکه دعوا کنم ولی جدی میشم که بفهمه این چیزا شوخی نیست.

من ی کلاس شرکت کردم
میگفتش بچه ها نهایت با۳سال تفاوت سنی باید بازی کنند
یا۳سال کوچیکتر یا ۳سال بزرگتر
بعد از اون تربیت جنسی و کنجکاوی شون فرق میکنه
برای منم پیش اومده
دختره۱۰ساله
خود دختره رو دعوا کردم
به مادرش گفتم،گفت ناراحتی نذار بچه ت بیاد بازی کنه.بالاخره که میفهمه

با کتاب یادش بده جاهاش خصوصی و افرادی که بهش نزدیکن
یا کارگاه شرکت کن
کارگاه تربیت جنسی
اگر ایتا یا تلگرام داری
دکتر کوثر یاوری و سرچ کن اون جشنواره میذاره
من واقعا چون تجربه نداستم سر پسر اولم خیلی کمک کرد
پشتیبانیم داره هر سوالی داشته باشی جواب میده

عزیزم بچه ۴ ساله رو کی ول میکنه تو‌کوچه و‌با دوربین چک‌کنه
من که ویهان رو سعی کرذم‌نزارم تنهایی جای بفرستم مگه اینکه مامانم یا خواهرم‌پیشش باشن و‌ اونم‌تایم‌کوتاهی بوده
به مادر اون بچه بگو‌حتما

من باورتون نمیشه من جایی میرم حتی دخترم رو با دختر همسن خودش تنها نمی زارم چون حتی مکالمه هاشونم توجه میکنم نه که پیششون باشم ولی از دور هم حواسم هست ولی در کل اینو بگم گه ما خودمون خیلی چیزا رو دیدیم و شنیدین نمیشه تا ابد با این تفکر باشیم که خب این چیزا رو یاد نخواهد گرفت ولی اینکه بچه احترام رو از سمت پدر و مادرش ببینه خودش کمک کننده هستش همین که حواستون بوده عالیه.

اصلا بچه کوچیکتر نباید با بزرگتر باشه خیلی هواستو جمع کن منم باشم به دختر میگم غیر مستقیم بگو بازی دیروز اصلا قشنگ نبوده تکرار بشه میام پیش بابات

بچه ۸ ساله چقدر نفهمه آخه با قصه یا کسی از آشنا ها که خیلی دوستش داره مثلا مادربزرگ چون بعضی بچه ها اینقدر مادراشون نصیحت می‌کنند گوششون پر میشه از نصیحت یا باباش بگه

گلم من به پسرم جاهای خصوصی رو تعریف کردم که باسن،جوجو،ممه ولب خصوصیه هیچکس حق نداره به جز مامان وبابا یه وقتا آقای دکتر پیش مامان وبابا ببینن یا دست بزنن،میدونه دیگه،گفتم هرکی دست زد به مامان وبابا بگو اگرم ما نبودیم بزن تو گوشش 🤣🤣
چند وقت پیش پدرش اومد چک کنه ببینه دستشویی کرده یا نه هیچی دیگه چک رو خورد 🤣🤣🤣بعدم میگفت شما به چای خصوصی من دست زدی

منم خیلی میترسم .‌‌....🥺🥺🥺

سوال های مرتبط

مامان پسرم مامان پسرم ۳ سالگی
مامانایی که بچه هاشون مهد میرن یه سوال دارم، پسرم یک هفته هست میره مهد، یه مشکلی که دارم دیدم وسیله هارو از دست بچه ها میکشه یا وسیله هارو بدون اجازه برمیداره(منظورم وسیله های خود مهد هست اسباب بازی مثل لگو و حلقه برای بازی بچه‌ها گذاشتن)، بعد مربی به بچم میگه که نباید بگیری و بهش پس بده، پسرم با ناراحتی پس میده ولی وقتی یکی وسیله از دست پسرم میگیره هیچی نمیگه تا جایی که پسرم به گریه میوفته، من یه وسیله پیدا کردم دادم دستش گفتم بیا فقط با این بازی کن دو دیقه بعد با گریه اومد بیرون گفت از دستم گرفتن بعد مربیش اومد بیرون میگه خودش از دست بچه ها میکشه اونا هم پس میگیرن بچت ناراحت میشه، میگم. من خودم وسیله دستش دادم الانم اونو ازش گرفتن،میگه ای وای نمیدونستم وسیله مال خودش بود، حالا نمیدونم چیکار کنم؟ بچمو ببرم اینجا کلا خیلی هم میگم وسیله از کسی نگیر و مراقب وسیله خودت باش ولی وقتی وسیله خودشو ازش میگیرن دیگه پسر منم پیش خودش میگه پس منم باید به زور بگیرم
به نظرتون درست میشه؟
مامان پسرم مامان پسرم ۴ سالگی
مامانا
ی راهنمایی کنید
من دیشب نشتم با شوهرم صحبت کردم خیلی مودبانه و اروم
گفتم بهش اگه میخایم به بچه نه بگیم درسته
باید قاطع باشیم باید بگیم نه ( الان پسر من میدونه اگهه من بهش بگم نه واقعا نه هست و دیگه نظرم عوض نمیشه ) ولی نباید دعوا کنیم نباید محکم بزنیم به دیوار که بچه بترسه نباید صدامون و لحن بیانمون تند باشه و تا میتونی با مهربونی قانعش کنیم
( البته که من خودم ۲۴ ساعت پیشش هستم و گاهی دعواش میکنم ) اما من دارم غذا بهش میدم بازی باهاش میکنم حالا این بین دیگه نمیتونم تخمل نمیکنم هرچی یهو اشتباه میکنم و دعواش میکنم بهش میگم اینجور مواقع تو بیا یگو من برم تو اتاق تا ی کم استراحت کنم و تو بچه رو اروم کن... بگذریم که اینجور مواقع من رو بیشتر عصبی میکنه بلند میگه : اره بچه رو بزنش ویشگون بگیر ادب بشه و خودش هم صداش میره بالا هی دعواش میکنه
حالا این به کنار
امروز من رفتم عکس دندون بگیرم ۲۰ دقیقه شد برگشتم تو ماشین میبینم داره دعووااا میکنه با بچه چرا؟ چون اجازه نگرفته و چیزی که اصلا مهم نبوده برداشته ( بابا باید از من اجازه بگیری هرچی میخای برداری)
دوباره رفتیم در مغازه اول کار که داشته با تلفن صحبت میکرده بعدشم که اومد گفتم مواظبش باش من برم کتاب براش انتخاب کنم یهو دیدم بچه زده زیر گریه
میگم چی شدهبگ
بچه میگه نمیخام بگم
دیگه بغلش کردم باهم رفتیم انتخاب کنیم بعدش که اومدیم تو ماشین
یهو باباش شروع کرده
بابا حرف گوش کن اگه گوش ندی مثل تو مغازه میگیرم میزنمت

پسرم ی کم حالت بیش فعالی داره نمیتونه ی جا بشینه شیطونه ولی بخدا خراب کار نیس ازون بچه هایی که خییلیییی شر هستن نیس ازون بچه اروم ها هم نیس