دیشب اومدیم ویلا با چند تا از اقوام دخترمم مثل همیشه جاش عوض شه تا صبح گریه میکنه هر نیم ساعت مینشست یا میگفت آب بیار عروسک بیار پتو کو یا گریه میکرد
هرچی میخواست میدادم یبار که نشست به گریه گفتم اه آخه چیشده چرا گریه میکنی همه توپیدن که آره بچه رو روانی کردی چرا سرش داد زدی هنوزم دارن میگن تو بدترش کردی
نه فهمیدن چج‌ر گذروندم نه فهمیدن این بچه اصلا نخوابید فقط میگن شب سرش داد زدی
از نظر بقیه من اصلا صلاحیت بچه.داری ندارم و همه اخلاقای دخترم بخاطر بد رفتاری منه

گ ه خوردن

خیلی سخته ،پسر منم همینطوره خونه مادرشوهرم میریم گریه میکنه تا صبح ،همه صدای بلندشو متوجه میشن ولی من دیگه کلا تا صبح بیدارم

غلط کردن
شب تا صبح راحت خوابیدن فقط سرزنش و نصیحت کردن بلدن
بگو اگه ناراحتین کمکم میکردین که اعصابم خورد نشه
وقتی کمکم نیستین زر اضافی نزنین

همه. دکتر میشن. برا ادم. حالا خودشون و تو زندگی میبینی. بلد نیستن زندگی کنن

همدردیم.همه نیگن تو بچتو لوس کردی ولی اون اخلاقش غرغروئه به من چ

دختر منم خوابش ب هم میریزه بعضی شبا الان از ۶ و نیم دارم خوابش میکنم ، خوابش عمیق نمیشه. یا بیدار میشه یا نق میزنه.. همش زدم تو سر خودم .. ب دل نگیر .. هیچکس خستگی هاتو ندیده . مردم دهنشون بازه برا حرف مفت

کار اطرافیان مادر متاسفانه همینه...بجای روحیه دادن و کمک فقط خیلی ببخشید حرف مفت میزنن

به درک بزار بگن بچه های منم اینجورین شب جایی میرن پدرمو درمیارن یه بار که مجبور شدم ساعت ۳ونیم صبح پاشم بیام خونمون اینقد گریه کرد به منم خیلی از اینا میگن ولی توجه نمیکنم هر بچه‌ای یه جوره دیگ