شب‌های بارداری، شب‌هایی جادویی‌ان—نه فقط به خاطر بی‌خوابی، بلکه چون یه مکالمه‌ی بی‌صدا بین دل مادر و نفس‌های نازکیه که هنوز شنیده نمی‌شن. این گفت‌وگوی خیالی بین من و کوچولوی تو دلیم، از دل یک شب آرام😊😊

مادر
امشب باز بیدارم عزیزم... تو خوابی؟ یا مثل من، مشغول خیالی که تازه داری یاد می‌گیری؟

جنین
من اینجام، توی آغوشی که پر از عشق و زمزمه‌ست. صدای قلبت می‌شه لالایی‌ من...

مادر
هر بار تکونت رو حس می‌کنم، انگار دارم یه جواب کوچولو ازت می‌گیرم.
یه سلام بی‌صدا، یه دوستت دارمِ بی‌کلمه...

جنین
من هنوز حرف نمی‌زنم مامان، ولی عشق رو بلدم.
از همون لحظه‌ای که صدای تو شد دنیام، فهمیدم دوست داشتنت رو...

مادر
منتظرتم. با شوق، با ترس‌های کوچیک، با آرزوهایی که شونه‌هاتو خواهند ساخت.
تو هنوز نرسیدی، اما توی شب‌هام قدم می‌زنی...

جنین
من از خیال تو متولد می‌شم...
از صبر شبانه، از نور مهتابی که هر شب می‌تابه روی شکمت...

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط