این‌که اتاق بچه رو تا سقف پر از اسباب‌بازی کنی، دلیل نمی‌شه بچه‌ات شاد و خلاق بار بیاد.
اسباب‌بازی هرچقدر هم گرون و رنگی باشه، وقتی بچه تنها بازی می‌کنه و کسی هم‌بازی‌اش نیست، خیلی زود جذابیتش رو از دست میده.
بازی فقط وسیله نیست؛ وقتی واقعی میشه که تو کنارش باشی، باهاش بخندی، قصه بسازی، نقش بازی کنی، بذاری تو داستان‌های خیالی‌اش تو هم یک نقش داشته باشی.
بچه‌ها از همین بازی‌ها یاد می‌گیرن همکاری کنن، احساساتشون رو بگن و حتی با شکست کنار بیان.
والد خوب بودن یعنی همین وقت گذاشتن، توجه کردن و انتخاب بازی‌هایی که به سن و حال بچه بخوره، نه فقط خریدن وسیله.
✍ گروه #روانشناسی بامامان

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط