۸ پاسخ

بچه منکه کاغذ ببینه در جا خوردتش

خیلی خوبه
من تو یه روسری یا زیر بالشت و پتو میزارم پیداکنه
یا دالی بازی میکنم باهاش دوست داره، الان خودش میره قایم میشه یا چیزی میندازه رو صورتش مثلا دالی بازی کنه😁

مرسی عزیزم از ایده خوبت

👌👌👌👌👌❤️❤️❤️

منم زیر بالشت قایم میکنم یجوری خم میشه نگاه میکنه🤣من از وقتی دخترم تقریبا ۵،۶ماهش بود هروقت میخواستم برم سرویس بهداشتی بهش میگفتم گندم مامان رفت ج ی ش کنه همینجا بشین تا من بیام الان عادت کرده باباش میگه مامان کو میگه جیییییششش🤣🤣🤣

دختر من ب محض دیدن کاغذ و دستمال کاغذی با سرعت نور میزاره دهنش و در کسری از ثانیه قورتش میده ک مبادا درش بیاری

من زیر پتو و بالشتش قایم میکنم

واااااای پسر من کاغذ رو مثل نون لواش گاز میزنه میخوره 🥴

سوال های مرتبط

مامان نیلماه مامان نیلماه ۱۱ ماهگی
وقتی می‌گن:
«ما سه تا بچه بزرگ کردیم، تو برای یه دونه این‌قدر سخت می‌گیری؟!»

باید گفت:
چه عالی! پس بیاید نتیجه‌ی این همه سال تربیت رو ببینیم!

چند تاشون اعتمادبه‌نفس دارن و بلدن بدون عذاب وجدان «نه» بگن؟
چند تاشون استقلال مالی دارن، مهارتی دارن و می‌تونن روی پای خودشون بایستن؟
چند تاشون احساساتشون رو می‌شناسن، خشمشون رو کنترل می‌کنن و رابطه‌ی سالم دارن؟
چند تاشون تونستن از زخم‌های کودکی‌شون عبور کنن و زخم‌های نسل قبل رو به بچه‌های خودشون منتقل نکنن؟

چون بچه بزرگ کردن، فقط غذا دادن، لباس پوشوندن و مدرسه فرستادن نیست!

نسل امروز دنبال بچه‌های مطیع و بی‌دردسر نیست؛
دنبال بچه‌هاییه که فکر کنن، انتخاب کنن، «نه» بگن، خودشون رو بشناسن و بدون ترس از قضاوت، روی پای خودشون بایستن.

ما نمی‌خوایم بچه‌هامون سال‌ها بعد، تازه در بزرگسالی مشغول درمان زخم‌هایی باشن که می‌شد از همون کودکی بهشون وارد نشه.

قرار نیست چون نسل قبل به روشی بچه بزرگ کرده، ما هم همون مسیر رو تکرار کنیم. حق داریم آگاهانه‌تر انتخاب کنیم و از اشتباهات گذشته درس بگیریم.

پس لطفاً تعداد بچه‌هایی رو که بزرگ کردید، به رخ مادرهای امروز نکشید؛ تعداد، به‌تنهایی معیار موفقیت در تربیت نیست.

مهم این نیست چند تا بچه بزرگ کردیم؛
مهم اینه که چه انسانی تحویل جامعه دادیم. 🌱