چقدر ماهایی که شهر غریبیم و از خانواده دوریم همیشه تو حسرتیم واقعا
من همسرم پسر خالمه
۲ روز پیش که رفته بودم شهرمون
دختر خاله م صبح زنگ زد رایان و حاضر کن بیام‌ ببرمش خونه مامانبزرگ همه اونجاییم رایان تو حیاط آب بازی کنه
منم حاضرش کردم باهاشون رفت
دیگه تا ساعت ۸ شب که ما رفتیم شام خونه مامانبزرگم خاله هام میگفتن اینقدر پسر خوب و ارومی بوده که حد نداره همه چیزم خورده حتی چیزایی که‌خونه خودمون بهش میدادم میگفت بدم میاد 🫤

همیشه جمع شلوغ بچه کیف دنیارو میکنه مخصوصا وقتی خیالتم راحت باشه

خیلی درک میکنم...

خیلی خیلی درکت میکنم
منم غریبم

خوش بحالتون که اسم غریبی رو دارید من که غریب نیستم اصلا خواهر برادرامون خونمونو نمیشناسن،بقدری دلم میگیره خدا داند...

شهرخودت کجاست گلم؟

غریب و بی کس فقط منم.
کلا ده دقیقه تا خونه مامانم فاصله داریم
و پنج دقیقه تا خونه مادرشوهرم.
ولی هیچ کمکی بهم نکردن.

اکثر بچهااینجورین دیگه شانس ما ماماناس که بچها بدقلق میشن بس که لی لی به لالاشون میزاریم..درباره غربتم والامن۴سال شهر غریب بودم هیچ کیواونجانداشتیم انقدخوب بود..الان دوسال اومدم پیش مادرشوهرم تو شهرخودمون بااینکه همه فامیلامون مامانم اینام نزدیکمن ولی با با غریبی حال میکنم..

والا من خونه مامانم که میرم خسته تر بر میگردم
بچم شیطونه و ....

هیچی مثل غربت سخت نیست من ۲۰ ساله دور از خانواده ام هستم هنوز عادت نکردم میرم اونجا بچم جون میگیره بخدا منم با خیال راحت میرم همه جا

اره خیلی خوبه منم شهر خودمونیم دخترم عاشق خاله هاشه همیشه یا ما میزیم یا اونا میان

چفد دلم بچگیامو خواست
دقیقا همینحور بود

آره، سخته من نزدیم یکساله اومدم کاشان فقط ۳تاخواهریم اینجا بازم دلم میگیره 😭