سلام خانما خوبین؟من شرایطم اینجوریه که یه پسر 6 ساله دارم امسال باید بره پیش و یه پسر دوماهه.شوهرمم کارش جوری 6 صبح تا 8 شب سرکاره پسر بزرگم خیلی توخونه حوصلش سرمیره ی مدت رفت توخونه دیدم هی داره حرف بد و کار بد یاد میگیره دیگه درو قفل کردم واقعا خیلی برام سخت میگذره تا شب میشه.بنظرتون چکار کنم؟همشم نگران پسرمم انگار داره عقده ای میشه

باز پسر بزرگ ات بزرگه، مال من بزرگه دوسال و نیمه است
گاهی ۲۴ ساعت شبانه روز توی خونه تنهاییم
اینقدر پسرم تلویزیون میزارم ببینه عذاب وجدان میگیرم

سلام عزیزم
پارک نزدیک خونتون هست؟
نمیتونی عصرا پسر کوچولوت بزاری توی کالسکه، سه تایی باهم برین پارک؟
خواهر منم شغل همسرش جوریه که بیشتر وقتا نیست
گاهی عصرا که توانش و موقعیتش داشته باشه با دوتا بچهاش تا قبل از اینکه شب بشه میرن پارک