۴ سال پیش همین موقع بیمارستان بستری شدم دخترمو دنیا بیارم 🥺 ساعت ۹ شب دادنش بغلم. اونایی که مامان اولی هستن تا الان هر شیربنی تو زندگیتون تجربه کردین بربرین دور اون لحظه که بچه رو میارن نزدیکت حس میکنی تو یه دنیای دیگه ای هستی. همش با خودت میگی ینی این تو بودی که ۹ ماه تمام تو شکمم با هم زندگی کردیم حست کردم تو تمام غما و شادی هام شریک بودی. ینی این تو بودی که همش چهرتو ذهنم تصور میکردم و ارزوی گرفتن دستاتو داشتم . الان بعد ۴ سال پیشم خابیده . همش میگم دلوین پاشو تولدته ولی عین خیالش نیست 😬😁

و منی که هیچ حسی تا ده روز اول بهش نداشتم!😁 شب مامانم بیدارم میکرد میگفت پاشو بهش شیر بده بیدار نمیشدم! تمام بهداشتا و دکتراشو مامانم و شوهرم میبردن و من میخوابیدم. یادمه بعد ده روز که مامانم رفت خونش که برگرده فهمیدیم پوشکشو عوض نکرده، یعنی شوهرم خودشو خفه کرد تا پوشکشو عوض کنم،چندشم میشد از پی پیش! ولی وقتی اولین بار دیدمش گفتم واااای چقدر نازه😍

بزار بخوابه بچه تولد میخواد چیکار ۱۰ صب🤣🦥

من که بی اختیار اشکام می‌ریزه باورم نمیشه دارم مادر میشم ،🥺

بهتر شدی عزیزم دکتر چی گفت ؟ مرخص شدی؟

واقعا فکر کردن بهش هم شیرینه

ای جانم چه قشننننگ

چه حس خوبی
خدا قسمت همه مون کنه این لحظه ی زیبا رو

دقیقاااااا🥺🥺🥺خیلی شیرینه