پیرو تاپیک قبلی، چندتا مثال و راهکار واسه بحران دوسالگی👇

🔹 مثال ۱: لباس پوشیدن
بچه می‌خواد خودش شلوارش رو بپوشه، ولی بلد نیست و هی گیر می‌کنه بعد شروع می‌کنه گریه و لج‌بازی
✅ راهکار: بهش حق انتخاب بده → مثلاً بگی: "می‌خوای خودت شلوار رو بپوشی یا مامان کمکت کنه؟"
اگر اصرار داشت، اجازه بده کمی تلاش کنه و بعد با آرامش کمکش کن

🔹 مثال ۲: خرید کردن
تو سوپرمارکت اسباب‌بازی یا خوراکی می‌بینه و جیغ می‌زنه که "الان همینو می‌خوام!"
✅ راهکار: قبل از ورود به مغازه قانون بذار → "امروز فقط برای خرید نون اومدیم"
اگر شروع به قشقرق کرد، حواس‌پرتی کن (مثلاً: "ببین این نون تازه‌ها رو!" یا "می‌خوای تو پولش رو بدی به آقای فروشنده؟")

🔹 مثال ۳: گفتن "نه"
هر چیزی پیشنهاد بدی، جوابش "نه" هست حتی چیزی که خودش قبلاً خواسته بود!
✅ راهکار: به جای سوال مستقیم، گزینه بده مثلاً به جای "می‌خوای بخوابی؟" بگو: "می‌خوای با اسباب‌بازیت بخوابی یا با پتوی قشنگت؟"

🔹 مثال ۴: وابستگی
می‌خوای چند دقیقه کار کنی، اما بچه جیغ می‌زنه و می‌خواد فقط بغلت کنه
✅ راهکار: یه بازی یا فعالیت کوچیک در کنارت براش آماده کن (مثلاً من به گیسو دستمال میدم میگم تمیز کن یا جارو کن یا حتی سیب‌زمینی اینا میدم دستش میگم هروقت خواستم بدش بهم) اینطوری حس می‌کنه با توئه، ولی بهت فرصت نفس کشیدن می‌ده

این رفتارها خیلی طبیعی‌ان و بچه توی این سن بیشتر داره مرزهای خودش و اطرافیان رو امتحان می‌کنه
اصل ماجرا اینه که تو هم صبور باشی و هم قاطع، تا کم‌کم یاد بگیره هم استقلال داره هم قانون

۶ پاسخ

خیلی مفید بود عزیزم...👌🩷

ماهمین الان هم همه این بحران ها رو داریم

عالی بود

لطف كردين ❤️

مرسی قشنگم

ممنون گلم 👌 مفید بود

سوال های مرتبط

مامان دلبرک مامان دلبرک ۱ سالگی
بحران دوسالگی یا همون «Terrible Twos» به دوره‌ای گفته می‌شه که بچه‌ها حدوداً بین ۱۸ ماهگی تا ۳ سالگی واردش می‌شن
این مرحله بخشی طبیعی از رشد کودک هست و بیشتر به دلیل تغییرات ذهنی، شناختی و هیجانیه

🔹 چرا اتفاق می‌افته؟
بچه‌ها تازه دارن حس استقلال پیدا می‌کنن، می‌خوان خودشون تصمیم بگیرن
زبان و توانایی بیان احساسات هنوز کامل نشده، برای همین زود به گریه یا قشقرق می‌رسن
کنجکاوی و انرژی زیادی دارن، اما کنترل و صبرشون کم‌تره
مرزها رو امتحان می‌کنن تا ببینن تا کجا می‌تونن پیش برن

🔹 ویژگی‌های معمول بحران دوسالگی:
زیاد گفتن "نه" و مخالفت با هر چیزی
گریه و جیغ یا قهر ناگهانی
وابستگی شدید به بعضی چیزها (مثل اسباب‌بازی یا والد)
لج‌بازی و نداشتن انعطاف
تغییرات سریع خلق‌وخو (یک لحظه می‌خندن، بعد گریه می‌کنن)
تلاش برای انجام کارها به تنهایی، حتی اگر بلد نباشن

🔹 چطور مدیریت کنیم؟
صبور بودن: این مرحله موقتیه و طبیعی
انتخاب دادن: مثلاً بپرسی "این لباس رو می‌خوای یا اون یکی؟" تا حس استقلال پیدا کنه
حواس‌پرتی: وقتی قشقرق می‌کنه، با چیز دیگه‌ای توجهش رو جلب کن
روتین ثابت: بچه‌ها با نظم و قابل پیش‌بینی بودن محیط، آرام‌تر می‌شن
مرزبندی قاطع ولی مهربان: باید بدونه چه چیزهایی ممنوعه
تحسین رفتار خوب: وقتی همکاری می‌کنه یا آرامشه، حسابی تشویقش کن
این دوره معمولاً تا حدود ۳ سالگی رو به آرامش می‌ره، و بعد بچه‌ها یاد می‌گیرن بیشتر با کلمات خواسته‌هاشون رو بیان کنن
مامان 👶🏻آراد🫀 مامان 👶🏻آراد🫀 ۱ سالگی
مامان ℒ𝒾𝒶𝓂 مامان ℒ𝒾𝒶𝓂 ۲ سالگی
✅️چند راهکار مناسب برای برطرف کردن دوگانگی رفتار برای مادرای شاغل که ساعتای از روز مادر یا مادرشوهرشون بچشونو نگه میدارند:
۱. ثبات در سبک خودت
بچه‌ها خیلی سریع تشخیص میدن "مامان چه جور فکر می‌کنه".
حتی اگر نصف روز پیش کسی دیگه باشه، وقتی ببینه تو در حرف‌ها و رفتارهات یکدستی، همون رو به‌عنوان قانون اصلی می‌پذیره.
۲. خنثی کردن بدون بحث
اگر شنیدی مادر/مادرشوهر چیزی گفته (مثل تهدید یا شرط)، لازم نیست جلوی بچه باهاش بحث کنی.
کافیه بعدش، با آرامش پیام درست رو برسونی:اونا: «اگر نخوری نمی‌بریمت»

تو: «ما با هم می‌ریم عزیزم، غذا هم برای بدن قشنگته.»
۳. قدرت "ریچوال" (روال ثابت با مامان)
یه سری عادت کوچیک فقط بین تو و بچه بساز، مثل:شب قبل خواب کتاب خوندن
_آهنگ یا شعر خاص با مامان_بغل مخصوص وقتی از سرکار برمی‌گردی
این روتین‌ها بهش یاد میدن که «مامان یه دنیای امن داره» حتی اگر بقیه جاها فرق داشته باشه.
۴. ارتباط با مراقب (مادر/مادرشوهر)
خیلی مستقیم و انتقادی گفتن معمولاً حساسیت میاره.
بهتره به‌جای گفتن «این کار اشتباهه»، از روش مثبت استفاده کنی:
«مامان جون، لیام خیلی وقتی با تشویق خوشحال میشه، اگه بگیم بیا با هم لقمه بخوریم، بهتر جواب میده.»
یعنی هم احترام رو نگه می‌داری، هم روش درست رو منتقل می‌کنی.
۵. تقویت عزت نفس در خونه
بچه‌ها وقتی اعتماد به نفس داشته باشن، دوگانگی رفتار کمتر گیجشون می‌کنه.
هر وقت باهاشی، زیاد تحسین کن، فرصت انتخاب بده (مثلاً: «لیوان قرمز می‌خوای یا آبی؟»).
اینطوری متکی به نظر دیگران کمتر میشه.
❌️❌️ بقیه کامنت
مامان 👼آتیلا🫶 مامان 👼آتیلا🫶 ۱ سالگی
چرا جیغ می‌زنه؟
حرف برای گفتن داره ولی کلمه نداره
مغزش جلوتر از زبانه؛ می‌خواد بگه «بده»، «نکن»، «ببین» ولی راهش جیغه.
ابراز هیجان شدید
هم وقتی خوشحاله 😄 هم وقتی عصبانی یا کلافه‌ست. هنوز بلد نیست احساسشو کنترل کنه.
جلب توجه
اگر دیده باشه با جیغ همه نگاه‌ها میاد سمتش، تکرارش می‌کنه.
خستگی، گرسنگی یا خواب‌آلودگی
بدنش تحملش کم می‌شه و جیغ می‌زنه.
آزمایش صداش
تازه فهمیده صداش بلنده و اثر داره! این هم جزو رشد طبیعیه.
چکار کنی جیغ کمتر بشه؟ 👇
✅ داد نزن (داد زدن جیغ رو تشدید می‌کنه)
✅ خم شو هم‌سطحش، آروم و کوتاه بگو:
«جیغ نه… آروم بگو بده»
✅ اگر چیزی می‌خواد، کلمه‌شو بگو:
«بگو آب» – حتی اگه ناقص گفت، فوراً تشویقش کن
✅ وقتی بدون جیغ خواست، خیلی تحسین کن
✅ قبل از جیغ، نیازهاشو پیش‌بینی کن (خواب، غذا، بغل)
یه بازی عالی برای کم شدن جیغ 🧠
بازی صدای آروم و بلند
آروم بگو: «آهسته بگو آااا»
بعد بگو: «بلند بگو آااا»
این کمک می‌کنه بفهمه صداش رو کنترل کنه.
🚨 کی باید نگران شد؟
اگر جیغ‌ها:
خیلی شدید و طولانیه
همراه با عدم تماس چشمی یا عدم اشاره کردنه
هیچ کلمه‌ای اضافه نمی‌شه تا ۲ سالگی
اون موقع بهتره با گفتاردرمانگر مشورت کنید.
مامان ℒ𝒾𝒶𝓂 مامان ℒ𝒾𝒶𝓂 ۲ سالگی
اصول مهم فرزندپروری در این سن:
1. ثبات و چارچوب
بچه باید یاد بگیره همه‌چیز طبق خواسته‌اش پیش نمیره.
"نه" گفتن والدین باید قاطع و بدون تغییر باشه.
2. گزینه دادن به جای دستور
به‌جای "لباسات رو بپوش"، بگو: "می‌خوای اول بلوز بپوشی یا شلوار؟"
اینطوری هم احساس استقلال داره، هم حرف تو عملی میشه.
3. تشویق رفتار درست
وقتی آروم چیزی خواست، سریع تشویق کن: "آفرین که قشنگ گفتی آب".
یاد می‌گیره برای رسیدن به خواسته، راه درستش حرف زدنه نه جیغ.
4. بی‌توجهی هدفمند به لجبازی‌ها
گریه و جیغ برای رسیدن به چیز خطرناک یا غیرمجاز → بی‌اعتنایی.
بعد از آروم شدن، توجه و محبت.
5. بازی و تخلیه انرژی
بچه‌ها در این سن نیاز به بازی پرتحرک دارن تا هیجانشون تخلیه بشه.
بازی‌های ساختنی، توپ بازی، لگو و قصه‌گویی عالیه.
6. ایجاد روتین روزانه
خواب، غذا، بازی و بیرون رفتن زمان مشخص داشته باشه.
بچه‌ها وقتی بدونن بعدش چه اتفاقی میفته، کمتر لجبازی می‌کنن.
7. الگو بودن والدین
بچه همه‌چیز رو از شما کپی می‌کنه. اگر ببینه شما با آرامش و بدون داد و بیداد مشکلات رو حل می‌کنید، همون‌طور یاد می‌گیره.

⚠️ خطاهای رایج در این سن:
داد زدن یا کتک برای کنترل گریه → فقط باعث لج‌بازی بیشتر میشه.
کوتاه اومدن مداوم → بچه یاد می‌گیره با گریه می‌تونه همه‌چیز بگیره.
مقایسه با بچه‌های دیگه → عزت‌نفسش آسیب می‌بینه.
🌱 خلاصه اینکه از ۱۸ ماه به بعد باید بچه مرزها و قوانین رو یاد بگیره، ولی در کنار محبت و توجه کافی.
قانون + عشق = فرزندپروری سالم 💖
مامان پسرگلم مامان پسرگلم ۱ سالگی
*چجوری از خودش دفاع کنه؟*

*اول باید به بچه یاد بدی وقتی کار به دعوا یا برخورد فیزیکی رسید، بلند و محکم حرف بزنه؛ نه جیغ بزنه نه گریه کنه، با صدای رسا بگه:* «نزن! من دوست ندارم!» این کار هم اعتمادبه‌نفسش رو می‌بره بالا هم طرف مقابل می‌فهمه شوخی نیست.

بعد یادش بدی بدنش رو سفت و محکم بگیره؛ شونه‌ها عقب، دست‌ها جلوی بدن مثل حالت توقف. این حالت بدن پیام می‌ده «من قوی‌ام، نمی‌ذارم منو بزنی».🙅🏻‍♂️
بهش یاد بده یه قدم عقب بره ولی نگاهش رو ندزده. یعنی ترسو نباشه ولی درگیرم نشه.
اگه همچنان ادامه داد، باید از محیط دور بشه و بره سراغ یه بزرگ‌تر یا کسی که بتونه کمک کنه. این کار نشونه‌ی ضعف و ترس و بی‌عرضگی نیست، نشونه‌ی اینه که فرق خوب و بد و درست و غلط رو می‌فهمه ...

حتماً تو خونه باهاش تمرین نقش بازی کردن انجام بده؛ مثلاً تو نقش بچه‌ای که هل میده باشی و اون نقش خودش. این‌جوری یاد می‌گیره تو موقعیت واقعی چی بگه و چی‌کار کنه...

ادامه دارد...
مامان پسرگلم مامان پسرگلم ۱ سالگی
*اگه زد، تو هم بزن*👊

*چجوری به فرزندم یاد بدم از خودش دفاع کنه؟*

معمولاً بچه‌ها از حدود دو سالگی موقع بازی همدیگه رو هل می‌دن، گاز می‌گیرن یا می‌زنن. چون هنوز بلد نیستن رابطه برابر داشته باشن، زود از دست همدیگه عصبانی می‌شن. ولی از سه سالگی به بعد دیگه این رفتار طبیعیه نیست و باید بررسی بشه...

❓️ * حالا والدین باید دخالت کنن یا نه؟*

تو این سن بچه‌ها خودشون بلد نیستن از خودشون مراقبت کنن. حتماً باید یه بزرگ‌تر کنارشون باشه که اگه یکی، یکی دیگه رو زد یا هل داد، سریع و بدون داد و بیداد جلوی اون رفتار رو بگیره.

*اما این جمله‌ی «اگه زد، تو هم بزن» واقعاً به بچه آسیب می‌زنه*. ❌️
چون همه‌ی چیزایی که بهش یاد دادید رو زیر سؤال می‌بره..بچه با خودش می‌گه پس اگه یکی کار بدی کرد، منم می‌تونم تکرار کنم؟
اون بچه‌ای که می‌زنه خودش پر از احساسات بد و خشم نسبت به خودشه و حتی از بچه‌ای که کتک می‌خوره آسیب بیشتری می‌بینه. تازه با این حرف ممکنه بچه‌تون تو خطر آسیب جسمی هم قرار بگیره و یاد بگیره خشم، دعوا و کینه چیزای عادیه!!

*ادامه دارد...*