دیروز ظهر رفتیم جایی غذا بخوریم بخاطر پسرم تو فضای باز رستوران نشستیم که بگرده بازی کنه یه فضای خیلی بزرگ بود که ۴ تا میز ۴ نفره گذاشته بودن فقط بعد با ما یه خانوم و آقای دیگه هم تو اون فضا بودن
پسر من غذاش رو خورد بعد تا ما غذا بخوریم بلند شد یکم دور زد تو محیط نه سر و صدا کرد نه بدو بدو نه دست به وسیله ای زد فقط راه میرفت اطراف رو نگاه میکرد گلا و درختارو نگاه میکرد لمس میکرد حتی یه برگ از گل یا درخت نکند با گربه ی اونجا بازی میکرد چون جدید بود براش
بعد اون آقاعه میگفت چقدر شیطونه
نمیشینه اصلا گفتم بچه آپارتمانه اینجا محیط بازه به خودش کسی و محیط آسیب نمیرسونه که داره میگرده و کشف میکنه هی میگفت قشنگ معلومه پسره خیلی شیطونه و این مدل حرفا ناراحت شدم من

ب یورت حساب کن
ازاین چرندا منم سر بچه هام شنیدم
مهم نباشه

بعضی آدما بلد نیستن جلو دهنشونو بگیرن راجبه ادمایی ک نمیشناسن و چیزی نمیدونن حرف نزنن و نظر ندن

کسی ک بچه ندیده باشه براش همه چی عجیبه

اگه بشینه که مریضه.بچه سالم شیطون و پر تحرکه

من بودم بهش میگفتم عه جدا پس شما امامزاده داوود بودی نمیدونستم الانم ماشاالله خیلی فضولین

هرچی فکر کردم اگه من بودم چی میگفتم به این نتیجه رسیدم که بهترین کار دهن به دهن نشدنه😌

منم پسرم خیلی کنجکاوه تو فضاهای جدید مثل مترو یا رستوران و مسجد دوست داره محیط رو بگرده
ولی بقیه چپ چپ نگاه میکنن مخصوصا پیرزنا انگار خودشون بچه نداشتن هیچوقت

همه ی عالم بمن میگن بچه ت نمیشینه ،واقعا چقد مهمه که فکرتو درگیر کرده ،بنظر من بچه ی که شیطونی نکنه خنگه