خلاصه با کمک ماما و دکتر و زور زدنای خودمو برش و فشارای پرستار از بالا دخترم دنیا اومد
سر بچه رو که دیدم فهمیدم دیگه راحت شدم
گذاشتنش رو شکمم بعد بردنش باورم نمیشد ....
خیلی حس خوبی بود بعد ۹ ماه انتظار بالاخره دیدم اون کوچولویی که تو شکمم وول میخورد چه شکلیه... همونی که به غشق دیدنش میرفتم سونو یا فقط واسه شنیدن صدای ضربان قلبش به عر بهونه ای میرفتم بهداشت بالاخره تونستم خودشو ببینم
بعد بچه ماما جفت رو خارج کرد که خیلی حس خوبی داشت سبک سبک شدم.... خارج شدن جفت انگار نصف وزنمو کم کرد
بعد شروع کرد به بخیه زدن ملی بخیه رده بود پرسیدم چند تا مونده گفت ۲۰ تا اونجوری که حساب میکنم ۴۰ تا بخیه خوردم حداقل داخلی و خارجی باهم
هی هم ماما میگفت این چرااا انقدر خونریزی داره... اونحا هم ترسبده بودن
فهمیدم خیلی بد پاره شده... خونریزیمذزیاد بود سعی داشت سریع جمعش کنه خیلی هم بد بخیه زد
باهاش هم درگیر شده بودم هی میکفت تکون نخور اما من نمیتونستم تکون نخورم دست خودم نبود کوفتی تموم هم نمیشد
همش هم چشمم به تخت بچه بود ببینم خوبه حالش
بعد بخبه آوردن گذاشتنش بغلم گفتن شیرش بده منم با اون حال افتاده بودم رو تخت با مای بخیه تکون نمیتونیتم بخورم سعی میکردم سینمو بذارم دهنش ولی نمیشد طفلی هم هیییی دهن میچرخوند که سینه بگیره
دوتایی هی خوابمون میبرد کمک پرستار میکفت مادر دختر چجوری خوابیدن
اما خوابم با استرس بود چون میترسیدم لهش کنم اما دست خودم نبود چشمم میرفت خود به خود

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط