روتین روزام اینجوریه که تا پسرم خوابه کارا رو انجام میدم، به محض اینکه بیدار میشه میام سراغش، بعد از شیر باهاش بازی میکنم، حرف میزنم، خاطره تعریف میکنم و ... تا خوابش ببره.
یه وقتایی هم که شام درست کزدن یا یه کار نیمه دارم و میبینم ارومه میذارمش تو تشک بازی ش و آرومه، ولی خودم هزاربرابر عذاب وجدان دارم که چرا کنارش نمیشینم، چرا بازی میکنه تشویقش نمبکنم. همش حس میکنم مامان بدی ام که به جای کنارش بودن میرم تو آشپزخونه، یا مثل دیروز که داشتم روی یه فایل شرکت کار میکردم😔
شما ها با بچه های ۴ ماهه مثل پسر من چه فعالیت هایی دارین؟

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط